鵲巢鳩居

อาการป่วยไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แต่สถานการณ์รอบตัวทำให้คุณหายไม่ได้สักทีนะ

บทกลอนเล่าเรื่องนกคัคคูไปยึดรังนกกางเขน "鳴鳩爭奪鵲巢居" นกกางเขนสร้างรังทั้งเหนื่อยทั้งเพลีย แต่นกคัคคูมาแย่งเอาแบบหน้าด้าน ทั้งสองตัวก็อยู่ไม่สบายใจ "賓主參差意不舒" บนเขาสูงต้นสนใหญ่เก่าแก่ถูกเถาวัลย์พันรอบจนแน่นเหนียว "滿嶺喬松蘿蔦附" ต้นไม้ที่ควรจะโตงามกลับโดนดูดเลือดไปทีละนิด เซียมซีถามว่าคุณเข้าใจความหมายในนั้นไหม "且猜詩語是何如" นี่คือเซียมซีเกี่ยวกับการถูกคนอื่นเอาเปรียบ ต้องอยู่พึ่งพาใครสักคน ทั้งที่ไม่อยากแต่จำเป็น

การไม่สบายตัวของคุณตอนนี้ไม่ได้เกิดจากเชื้อโรคหรือความเสี่ยงอะไร แต่เกิดจากที่คุณไม่มีพื้นที่ปลอดภัยให้ตัวเองหายป่วย อาจเป็นเพราะต้องทำงานต่อไปเพื่อเงินเดือน ไม่กล้าหยุดพักเพราะกลัวเสียโอกาส หรือมีคนป่วยอยู่ที่บ้านแล้วคุณต้องดูแลเขาต่อ ร่างกายคุณเหมือนต้นสนในเซียมซี แข็งแรงอยู่หรอก แต่โดนสิ่งแวดล้อมรอบตัวผูกมัดจนหายใจไม่ออก ยิ่งพยายามดิ้นยิ่งรู้สึกว่าถูกรัดคอ

ที่แย่ที่สุดคือการต้องขอความช่วยเหลือจากคนที่ไม่ได้อยากพึ่งพา ต้องไปโรงพยาบาลแต่ไม่มีคนไปส่ง ต้องขอหยุดงานแต่เจ้านายใจแคบ ต้องพึ่งพาครอบครัวแต่รู้ว่าพวกเขาก็ลำบากอยู่แล้ว คุณรู้สึกเหมือนนกกางเขนที่ถูกไล่ออกจากรังตัวเอง ไม่รู้จะไปอาศัยที่ไหน ขณะที่คนที่มาแย่งพื้นที่ก็ไม่ได้มีความสุขอะไร

การรักษาตัวในช่วงนี้ต้องหาช่องทางแคบๆ ที่คนอื่นไม่สามารถมาก้าวก่ายได้ เล็งเวลาที่คุณอยู่คนเดียว เช่นช่วงเช้าตรู่หรือดึกดื่น ใช้เวลาสั้นๆ นั้นทำสิ่งที่ร่างกายต้องการจริงๆ อย่างนอนให้เพียงพอ กินยาตามเวลา หาหมอเก่าที่ไว้ใจได้แทนที่จะไปที่ใหม่ที่ต้องอธิบายอาการตั้งแต่ต้น