鵲巢鳩居

คุณกำลังถูกแย่งที่ยืนแล้วยังต้องยิ้มให้คนที่แย่ง

บทกลอนเล่าเรื่องนกกะเรียนแย่งรังนกสาลิกา "鳴鳩爭奪鵲巢居" ภาพที่เห็นคือนกกะเรียนบินมาเกาะรังที่นกสาลิกาสร้างด้วยความตั้งใจ แล้วอยู่อาศัยเหมือนเป็นเจ้าของตั้งแต่แรก นกสาลิกาผู้เป็นเจ้าของจริงกลับต้องยืนอยู่ข้างนอกมองดู ไม่รู้จะทำอะไรดี "賓主參差意不舒" แขกกับเจ้าบ้านสับสนหมดแล้ว บรรยากาศก็อึดอัดไปหมด เหมือนต้นสนบนเขาที่โดนเถาวัลย์พันรอบตัว "滿嶺喬松蘿蔦附" ต้นสนยิ่งโตเท่าไร เถาวัลย์ก็ยิ่งพันแน่นขึ้นเท่านั้น

เซียมซีใบนี้พูดตรงๆ เลยนะ คุณกำลังอยู่ในสถานการณ์ที่ถูกคนอื่นมาแย่งที่ยืน แล้วคุณเป็นคนที่ต้องเก็บอารมณ์ เพราะไม่รู้ว่าถ้าสู้จริงๆ แล้วจะเสียอะไรไปอีก อาจเป็นที่ทำงาน มีเพื่อนร่วมงานหรือนายใหม่ที่มาแย่งงานที่คุณถนัด แล้วทำราวกับเป็นผู้เชี่ยวชาญคนแรกของบริษัท อาจเป็นในครอบครัว มีใครสักคนที่มาเอาอิทธิพลในบ้านไป แล้วคุณซึ่งเป็นคนในบ้านต้องมายืนดูอยู่ข้างๆ อาจเป็นเรื่องความสัมพันธ์ มีคนที่สามที่เข้ามาแย่งพื้นที่ในใจคนที่คุณรัก ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม ความรู้สึกคล้ายๆ กัน คือรู้สึกว่าถูกรุกราน แต่ไม่กล้าขับไล่

ที่หนักใจที่สุดคือคุณรู้ดีว่าตัวเองควรจะต่อสู้ แต่ก็กลัวว่าถ้าเข้าไปสู้จริงๆ จะเสียทุกอย่างไปหมด เหมือนต้นสนที่ถ้าจะเด็ดเถาวัลย์ออก อาจต้องหักกิ่งไปด้วยเสียนึก คุณอาจกำลังนอนหลับไม่ได้ นึกถึงคำพูดที่อยากจะพูดแต่ไม่กล้าพูด นึกถึงสิ่งที่อยากทำเพื่อแย่งคืนสิ่งที่เป็นของตัวเองแต่กลัวผลที่ตามมา ยิ่งยืดเยื้อไป ยิ่งรู้สึกว่าเวลากำลังเอื้อประโยชน์ให้กับคนที่รุกรานมากกว่า

ทำอะไรต่อดี? อย่าไปสู้กับเขาตรงๆ เดี๋ยวนี้ ให้เวลาแก่ตัวเองในการวางแผนและหาพันธมิตรก่อน พอถึงเวลาที่เหมาะ ให้เคลื่อนไหวแบบเงียบๆ เพื่อสร้างฐานอำนาจใหม่ของตัวเอง