陶侃母留名萬載

อดอยากแต่ไม่อดใส! บทกลอนเล่าว่า "截髮迎賓否也貧" ผมยาวถูกตัดไปต้อนรับแขก แม้จนอย่างไรก็ยังมีแขกมาเยือน เป็นเรื่องของเถ้าแก่แม่เถา กั้น (陶侃母) หญิงสาวในสมัยจีนโบราณที่บ้านจนจัด แต่พอมีแขกสำคัญมาเยือน เธอตัดผมยาวของตัวเองไปขายเอาเงินซื้อเหล้าและอาหารมาเลี้ยงแขก ในยุคนั้นผมยาวของผู้หญิงเปรียบเหมือนเครื่องประดับที่มีค่าที่สุด การตัดทิ้งเท่ากับการสละศักดิ์ศรีเพื่อรักษาหน้าตา แต่เธอทำเพราะรู้ว่าการเลี้ยงแขกให้ดีคือหน้าที่ แม่เถากั้นคิดว่าความยากจนไม่ใช่ข้ออ้างให้ทำหน้าที่ไม่เต็มที่ ความจริงใจและการเสียสละของเธอกลายเป็นตำนาน เลื่องลือมาถึงปัจจุบัน ลูกชายของเธอคือเถา กั้น ภายหลังกลายเป็นนายทหารใหญ่และเป็นคนดีที่เคารพแม่มาก

เรื่องนี้สะท้อนสถานการณ์งานของคุณตอนนี้แน่ๆ คุณอาจกำลังอยู่ในช่วงที่ทรัพยากรจำกัด งบน้อย อุปกรณ์ไม่พอ ทีมงานไม่ครบ แต่ยังคงต้องส่งมอบงานให้ลูกค้าหรือหัวหน้าให้ได้มาตรฐาน บางคนอาจจะใช้ข้อจำกัดเหล่านี้เป็นข้ออ้าง ลดคุณภาพลง หรือผลัดวันประกันพรุ่ง แต่คุณเหมือนแม่เถากั้น พร้อมจะหาทางแก้ไขด้วยสิ่งที่มี แม้จะต้องเสียสละบางอย่างก็ตาม การทำงานแบบนี้อาจดูเหมือนเสียเปรียบในระยะสั้น แต่ในระยะยาวจะสร้างชื่อเสียงให้เป็นคนทำงานเอาจริงเอาจัง คนที่ไว้ใจได้ แม้สภาพแวดล้อมจะไม่เอื้อ

อย่าไปมองว่าตัวเองกำลังเสียเปรียบ หรือถูกเอาเปรียบนะ การที่คุณยอมทำงานหนักในช่วงที่ทรัพยากรจำกัด เป็นการลงทุนระยะยาว เหมือนการฝากเงินธนาคาร ดอกเบี้ยจะค่อยๆ เพิ่มขึ้น คนที่เห็นการทำงานของคุณจะจดจำไว้ และเมื่อเขามีโอกาสดีๆ จะนึกถึงคุณก่อนคนอื่น ลองนึกดูสิ เวลาคุณต้องการคนทำงาน คุณจะเลือกคนที่ทำงานดีแม้สภาวะจะลำบาก หรือคนที่ต้องมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบถ้วนถึงจะทำได้?

เริ่มจดบันทึกผลงานที่คุณทำได้แม้ทรัพยากรจำกัด นี่จะเป็นประจักษ์พยานความสามารถตัวจริงของคุณ