陶淵明賞菊

ดวงฟ้าใสแล้ว แต่อย่าเพิ่งดีใจเร็ว!

บทกลอนวาดภาพเถาหยวนหมิง (陶淵明) นักปราชญ์โบราณที่ลาออกจากราชการแล้วกลับไปปลูกดอกเบญจมาศในบ้าน วันหนึ่งเขาดีดพิณเพลงใหม่ที่ผูกขึ้นเอง ลมเซาๆ พัด แสงจันทร์ลอดเข้ามา เพื่อนฝูงมาเยือนพร้อมกัน แต่ละคนนำความสามารถมาร่วม คนดีดดนตรี คนร้องเพลง คนเต้นรำ ชูแก้วดื่มฉลอง แต่จุดเด่นคือคำว่า "เรียบเรียงเพลงใหม่" ไม่ใช่บรรเลงเพลงเก่าที่คนอื่นแต่ง

เถาหยวนหมิงนี่ไม่ใช่แค่คนเก็บตัว คนส่วนใหญ่จำได้แค่เขาไม่ยอมโค้งคำนับเพื่อข้าวห้าถัง แต่จริงๆ แล้วเขาเป็นคนที่เก่งเรื่องสร้างบรรยากาศที่สุด ปลูกเบญจมาศข้างรั้วไผ่ แล้วเชิญเพื่อนมานั่งดื่มชา ชมดอกไม้ พูดคุยปรัชญาชีวิต ไม่ใช่เก็บตัวเศร้าโศก เขารู้ดีว่าความรู้ที่แท้จริงไม่ได้เกิดจากการนั่งอ่านหนังสือคนเดียว

การเรียนของคุณกำลังเข้าช่วงที่ค้นพบวิธีใหม่ๆ ไม่ใช่แค่ท่องจำตามตำรา แต่เริ่มเข้าใจลึกจนคิดหาแนวทางแก้ปัญหาได้เองแล้ว เหมือนเถาหยวนหมิงที่แต่งเพลงใหม่ ไม่ได้เล่นเพลงคนอื่นแต่งนะ มีเพื่อนร่วมชั้นที่พร้อมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นไหม? ระยะนี้การสนทนากับคนอื่นจะช่วยให้คุณเข้าใจเรื่องยากได้ง่ายขึ้น

หาเพื่อนที่ชอบคิดวิเคราะห์เหมือนคุณมาตั้งกลุ่มอ่านหนังสือ อย่าไปนั่งท่องแต่ในห้อง