百花開放

ถึงขั้นสุดท้ายแล้ว แต่นี่คือจุดเริ่มใหม่! บทกลอนว่า "百花競放賀陽春" (ไป่ฮวาจิ่งฟางเหอหยางชุน) ดอกไม้ร้อยดวงแข่งกันบานสะพรั่งต้อนรับฤดูใบไผ่ เหมือนหลังฝนตกหนักทั้งคืน พอรุ่งเช้าดอกไม้ทุกดวงในสวนผลิบานพร้อมกัน สีสันสดใสจนตาแปลก เซียมซีใบนี้เป็นใบที่ 100 ใบสุดท้ายของหว่องไทซิน ฟังดูเหมือนจบแล้วใช่ไหม? แต่หว่องไทซินไม่ใช่คนคิดแบบนั้นหรอก ท่านเลือกใส่เรื่อง "บั่วฮวาไค่ฟาง" (百花開放) ไว้ใบสุดท้าย เพราะรู้ว่าผู้คนที่มาหาจะคิดว่าเลข 100 คือจุดจบ แต่จริงๆ แล้วมันคือจุดเริ่มใหม่ เหมือนเด็กจบป.6 แล้วได้เข้า ม.1 หรือจบมหาลัยแล้วเริ่มทำงาน

คุณกำลังรู้สึกเหมือนติดกับผนัง หมดไฟ หมดแรงใจใช่ไหม? อาจจะเป็นงานที่ทำไปแล้วไม่เห็นความก้าวหน้า ความรักที่พยายามไปแล้วไม่มีอะไรเปลี่ยน หรือเรื่องเงินทองที่ดูเหมือนจะไม่มีทางออก คุณมองไปข้างหน้าแล้วรู้สึกเหมือนเดินมาถึงทางตัน แต่บทกลอนบอกว่า "萬物從今盡轉新" ทุกสิ่งจะเปลี่ยนใหม่หมดตั้งแต่วันนี้ ไม่ใช่พรุ่งนี้ ไม่ใช่อาทิตย์หน้า แต่เป็นตั้งแต่วันนี้เลย ประเด็นคือคุณพร้อมจะปล่อยวางสิ่งเก่าๆ ที่ไม่ได้ผลแล้วรึยัง?

เริ่มจากเปลี่ยนมุมมองก่อน หยุดมองว่าตัวเองติดอยู่ แล้วเริ่มมองหาโอกาสใหม่ๆ ที่อาจจะอยู่ในจุดที่คุณไม่เคยคิดมาก่อน ลองทำอะไรที่ไม่เคยทำ หรือคุยกับคนที่ไม่เคยคุย