霸王自縊

แรงมากแต่ยังไม่ถึงเวลา! บทกลอนบอกว่า "人雖勇力不能當" คนเรามีแรงกายแค่ไหนก็มีขีดจำกัด ไม่ต้อง "獨冠場" คิดว่าตัวเองเจ๋งที่สุดในโลก แม้จะ "挾泰山超北海" แข็งแรงพอยกภูเขาข้ามทะเลได้ แต่สุดท้าย "身心猶貴重存亡" ชีวิตใจเจ้าเองต่างหากที่สำคัญที่สุด

นี่คือเรื่องของเจ่าหวี่ (項羽) นักรบที่แกว่งดาบครั้งเดียวฆ่าคนได้เป็นร้อย ยกหม้อข้าวใหญ่เล่นได้เหมือนของเล่น แต่พอรบแพ้หลิวปาง (劉邦) กลับมาถึงแม่น้ำอูเจียง (烏江) ชาวบ้านเอาเรือมารอให้ข้ามแม่น้ำหนีไปเก็บกำลังใหม่ แต่เขาไม่ยอม เพราะ "ไม่มีหน้าไปพบพ่อแม่พี่น้องทางบ้าน" สุดท้ายฆ่าตัวตายตรงนั่นเลย นี่แหละคือการแข็งที่ผิดจังหวะ แรงเกินไปกลับกลายเป็นจุดอ่อน

คุณตอนนี้เหมือนเจ่าหวี่ก่อนขึ้นเรือเลย รู้สึกว่าตัวเองควรจะทำได้ ควรจะเก่งกว่านี้ ทำไมถึงเจออุปสรรคขนาดนี้ อาจจะเป็นเรื่องงานที่โปรเจ็กต์ไม่ผ่าน หรือความรักที่อีกฝ่ายไม่เข้าใจ หรือเรื่องเงินทองที่พยายามแล้วยังไม่เจอทางออก ใจคิดว่า "ด้วยความสามารถขนาดนี้ ไม่น่าจะล้มเหลวสิ" แต่บางครั้งโลกมันไม่ได้หมุนตามความเก่งของเราคนเดียวนะ

อย่าไปทำเหมือนเจ่าหวี่เลย ที่มีเรือแล้วไม่ขึ้น เก็บหน้าเก็บตาจนตัวเองทุกข์ ถอยกลับไปเก็บกำลัง รอจังหวะใหม่ดีกว่า ไม่ใช่ว่าคุณอ่อนแอ แต่เป็นการเลือกเวลาที่เหมาะสม ช่วงนี้ให้ความสำคัญกับสุขภาพใจก่อน ยอมรับว่าบางเรื่องอยู่นอกเหนือการควบคุม