夢中得寶

หลับฝันเจอขุมทรัพย์ แต่ตื่นมามือเปล่า บทกลอนเล่าเรื่อง "邯鄲一夢" หรือ "ฝันในเมืองฮั่นต่าน" เป็นตำนานจีนโบราณที่คนไทยหลายคนอาจได้ยินชื่อแหละ นักเรียนชื่อลู่เซิง (盧生) เดินทางไปสอบข้าราชการ แวะพักที่โรงแรมแห่งหนึ่งในเมืองฮั่นต่าน เขาเหนื่อยมากจึงหลับไป แล้วฝันยาวเหมือนใช้ชีวิตจริง ฝันว่าตัวเองสอบติดเป็นขุนนาง แต่งงานกับลูกคนรวย รวยระรื่น มีบ้านใหญ่ ทำงานก้าวหน้า ดื่มด่ำอยู่ในความสุขเป็นสิบปี แต่พอตื่นมาเนี่ย เจ้าของโรงแรมยังหุงข้าวโพดให้เขากินอยู่เลย ยังไม่สุกด้วยซ้ำ

เรื่องความรักของคุณก็เหมือนกับลู่เซิงนะ ตอนแรกคงฝันหวานไปกับคนที่พบใหม่ คิดไปไกลว่าคนนี้เป็นคนที่เข้าใจเรา เข้ากันได้ดีมาก อาจนึกถึงอนาคตร่วมกัน การใช้ชีวิตคู่ แต่พอเวลาผ่านไป พอได้คุยกันลึกลงไปกว่าเดิม กลับรู้สึกเหมือนตื่นจากฝันสวยเมื่อไหร่ คนคนนี้ไม่เหมือนอย่างที่คิดไว้ บางทีเขาเซียวกว่าที่คิด บางทีเขามีความคิดแปลกๆ หรือนิสัยที่ทำให้เราผิดหวัง เหมือนใครเอาผ้าปิดตาออก แล้วต้องยอมรับว่าความคิดดีๆ นั่นเป็นแค่การคาดหวังในใจเราเองมากกว่าความจริง

แต่รู้ไหมเนี่ย ฝันอาจเป็นเพียงแค่ฝัน แต่ความรู้สึกในขณะที่ฝันอยู่นั้นจริงนะ คุณไม่ได้โง่ที่มีความหวัง หรือคิดไปไกลเรื่องคนที่ชอบ นั่นเป็นสิ่งธรรมชาติของมนุษย์ เหมือนเซียมซีบอกว่า "睡醒還記在心田" แม้จะตื่นแล้ว ความรู้สึกดีๆ ยังคงจดจำอยู่ในใจ อย่าไปละทิ้งความฝันของตัวเอง แต่จงมองดูความจริงด้วย

ตอนนี้คุณต้องลงจากฟ้าเมฆมายืนบนพื้นดิน ดูคนคนนี้เป็นอย่างที่เขาเป็น ไม่ใช่อย่างที่คุณหวังให้เขาเป็น หยุดหาความสมบูรณ์แบบ เริ่มหาความจริงใจดีกว่า