貴妃受劫

ลื่นไถลแล้วล่ะ จากคนที่อยู่จุดสูงสุด กลายเป็นคนที่ทุกคนต้องการให้หายไป

บทกลอนเล่าเรื่องหยางกุ้ยเฟย (楊貴妃) สาวงามผู้โค่นล้มจักรวรรดิ "倾国倾城媚百生" เธอสวยจนหลวงใหญ่ลืมราชการ ละเลยเจ้าหญิงร้อยคนเพื่อเธอคนเดียว แต่พอสงครามอันลู่ซาน (安史之亂) ระเบิด ราชองค์รักต้องหนีออกจากเมืองหลวง ทหารกบฏที่หม่าเหว่ย (馬嵬) เรียกร้องให้ประหารเธอ เพราะเธอคือต้นเหตุของหายนะ แม้ไม่มีความผิดอะไรเลย หลังจากเธอตายไป ราชาก็เสียใจเขียนบทกลอน "長恨歌" คิดถึงตลอดกาล

คุณเหมือนหยางกุ้ยเฟยเลยนะ ไต่ขึ้นมาจนถึงจุดที่ใครๆ ต้องมอง แต่ตอนนี้ชาวบ้านเริ่มบ่นว่าคุณได้เปรียบเกินไป เอาแต่ประโยชน์ของตัวเอง ทำให้คนอื่นกลายเป็นเอ็กซ์ตร้าไปหมด ในที่ทำงานอาจมีคนเริ่มรวมตัวกันคุยลับๆ ว่าคุณขึ้นเร็วเกินไป หรือได้โปรเจกต์ดีๆ มาเรื่อย เขาเริ่มคิดแผนจัดการคุณแล้ว ไม่ใช่เพราะคุณทำผิดอะไร แต่เพราะคุณประสบความสำเร็จมากเกินไป จนคนอื่นรู้สึกว่าเขาไม่มีโอกาส

ดูสถานการณ์รอบตัวให้ดีสิ ใครที่เคยยิ้มกับคุณตอนนี้เริ่มหลบสายตา ใครที่เคยชวนกินข้าวตอนนี้เงียบไป นั่นแหละสัญญาณที่บอกว่าพายุใกล้มาแล้ว อย่าคิดว่าคุณไม่ได้ทำอะไรผิดแล้วจะปลอดภัย หยางกุ้ยเฟยก็ไม่ได้ทำอะไรผิดเหมือนกัน แต่เธอกลายเป็นแพะรับบาป

ถอยออกมาจากแสงสปอตไลท์หน่อย แบ่งเครดิตให้คนอื่นบ้าง ยอมให้เขาเป็นคนนำเสนองานในที่ประชุมแทน ปล่อยให้เขาได้เกียรติบ้าง คุณจะได้ไม่ต้องเป็นเป้าน้ำร้าย