貴妃受劫

ตกหลุมรักของตัวเอง กับความหลงใหลที่ล้นทะลัก

บทกวีวาดภาพโด่งดัง "傾國傾城媚百生" เจ้าหญิงยางกุ้ยเฟย (楊貴妃) ความงามเอาชนะแสนศัตรู เป็นตำนานไปหมดชีวิต ในวังหลวงแม้จะมีสนมอีกพันนาง แต่ชื่อเสียงใครไม่มีใครเหลือ สุดท้ายแล้วที่ไหฟ่ไป (馬嵬坡) วิญญาณหลุดลิงจากร่าง จากนั้นจนบัดนี้ยังเหลือแต่ความเสียใจของจักรพรรดิถังซวนจง

รู้มั้ยเรื่องนี้จบแบบไหน? ถังซวนจงหลงยางกุ้ยเฟยขนาดว่าทิ้งเมืองทิ้งแผ่นดิน จะไปไหนขอให้นางไปด้วย กินข้าวก็ด้วยกัน นอนก็ด้วยกัน ความงามใบหน้าเดียวทำลายอาณาจักรใหญ่ได้ ยิ่งโรคลงเมื่อเกิดกบฏอันหลู่ซาน ต้องหนีไปมาไหฟ่ไป ทหารคิดว่าความเละเทะทั้งหมดเพราะตระกูลยาง บีบให้จักรพรรดิเลือกระหว่างนางกับชีวิตกองทัพ สุดท้ายยางกุ้ยเฟยต้องแขวนคอตาย จักรพรรดิยังอยู่ แต่ใจแตกไปแล้ว

คุณคิดว่าตัวเองเหมือนจักรพรรดิมั้ย? มีอะไรบางอย่างที่หลงใหลจนลืมตัว อาจเป็นวิชาหนึ่งที่อยากเก่งเป็นพิเศษ อาจเป็นมหาวิทยาลยัในฝันที่คิดแต่เรื่องนั้น หรืออาจเป็นเรื่องอื่นข้างนอกการเรียนที่ครอบงำหัวใจไปหมด ทุกอย่างในชีวิตหมุนรอบสิ่งเดียว เหมือนโลกใบนี้มีแต่มันอย่างเดียว

แต่ดูสิครับ ถังซวนจงเขาก็คิดว่าสองอย่างเอาได้ แผ่นดินและความรัก บ้านและเมืองรวมทั้งหัวใจ แต่ชีวิตมันไม่ง่ายแบบนั้น ยิ่งจับแน่น ยิ่งรั่วไหลผ่านนิ้วมือ ตอนจบเขาไม่ได้ทั้งสองอย่าง ได้แต่ความเศร้าโศกที่ไม่มีวันจบ

การเรียนก็เหมือนกันนะ ตอนนี้คุณกำลังยึดติดกับบางเรื่องจนลืมที่ว่าชีวิตมันกว้างกว่านั้น วิชาอื่นๆ เพื่อนฝูง สุขภาพ การนอนหลับ ทุกอย่างเริ่มพังทลายไปทีละนิด เพราะใส่ใจแต่เรื่องเดียว คิดว่าถ้าได้สิ่งนั้นมาแล้วทุกอย่างจะดี แต่จริงๆ ยิ่งไล่ตามยิ่งหนีไกล ยิ่งเกร็งยิ่งทำไม่ได้

ลองหยุดสักนาทีเถอะ ไม่ใช่หยุดความพยายาม แต่หยุดความหมกมุ่น ถ่างใจออกให้กว้าง เรื่องอื่นๆ ก็มีความสำคัญเหมือนกัน อย่าให้เรื่องหนึ่งกลืนกินทั้งชีวิต

เปลี่ยนวิธีคิดใหม่ครับ แทนที่จะคิดว่า "ต้องได้во что бы то ни стало" ลองคิดว่า "ทำดีที่สุดแล้วปล่อยวาง" บางทีสิ่งที่เรารอหาอาจมาในรูปแบบที่ไม่คาดคิด