貴妃受劫

ร่างกายส่งสัญญาณเตือนแล้ว สายเกินไปนิดนึง

บทกลอนเล่าเรื่องหยางกุ้ยเฟย (楊貴妃) นางงามปลิดปลิ้วที่ฮ่องเต้ถังเมิ่งฮ่วง (唐明皇) รักจนลืมฟ้าดินตีนดิน ยอมให้ญาติพ่อของนางมาครองตำแหน่งสำคัญ ทำลายเมืองทำลายชาติเพื่อความงาม 'หกพระสนมก็เรียงตัวรอไม่มีเสียงฝีเท้า' แต่พอกบฏอันหลู่ซาน (安祿山) ยกพลมาถึงเมื่อไหร่ ทหารใต้ภูเขามาเหว่ย (馬嵬) ก็เรียกร้องชีวิตของนางเป็นเงื่อนไขต่อเดินทัพ นางต้องจากโลกแบบอนิจจา ฮ่องเต้เสียใจแล้วเสียใจอีกตั้งแต่นั้นมา

เรื่องของนางไม่ใช่เรื่องความงามนำทุกข์มาให้ แต่เป็นเรื่องของการถูกรักแบบเกินพอดี ฮ่องเต้รักจนลืมตัวเลือกอื่น ยกให้หมด ทิ้งราชการ ทิ้งแผ่นดิน พอเวลาเสียมาถึงใครจะเป็นแกะสละบูชาเป็นคนแรก? หยางกุ้ยเฟยนั่นเอง

สุขภาพของคุณก็กำลังเป็นหยางกุ้ยเฟยใช่ไหม? ร่างกายของคุณอดทนเหมือนนางที่ต้องรับ 'ความรัก' แบบหมดใจจากคุณ คุณรักมันด้วยการให้มันทำงานหนักไม่หยุด รักด้วยการไม่ยอมให้มันพัก รักด้วยการดื่มกาแฟ 5 แก้วต่อวัน เค้กครีมก้อนโต อาหารจานด่วน กับข้าวเย็นๆ เข้าไปเที่ยงคืน แล้วคิดว่ามันจะอดทนไปเรื่อยๆ เหมือนที่ฮ่องเต้คิดว่าจะรักหยางกุ้ยเฟยไปตลอดกาลแบบไม่มีผลเสียอะไร

แต่ตอนนี้ทหารใต้ภูเขามาเหว่ยมาถึงแล้วนะ ปวดหลัง นอนไม่หลับ เครียดง่าย เหนื่อยเร็วแปลกๆ ท้องไส้ไม่สบาย หรืออาการใดอาการหนึ่งที่ร่างกายส่งมาบอกว่า 'เฮ้ย พอแล้วนะ' นี่คือทหารกบฏที่กำลังขึ้นมาเรียกร้องให้คุณเปลี่ยนแปลง

จำไว้นะ ฮ่องเต้เสียใจไปชั่วชีวิตเพราะรอจนสายไป พอเหตุการณ์มาถึงถึงเวลาต้องเลือก เขาถึงได้รู้ว่าความรักแบบขาดสติมันมีราคา

เริ่มใส่ใจร่างกายแบบจริงจัง หาหมออย่างน้อยเดือนละครั้ง ตัดกิจกรรมที่ทำร้ายสุขภาพออกทันที แล้วเขียนกำหนดการพักผ่อนใส่ปฏิทิน เหมือนนัดประชุมสำคัญ