貴妃受劫

ลำบากจริงๆ นะเนี่ย ทั้งคนอิจฉาและคนที่ถูกอิจฉา ใครจะลำบากกว่ากัน

บทกลอนเล่าว่า "傾國傾城媚百生" หน้าตาหวานจนแผ่นดินแตก เมืองล้มเพราะรอยยิ้มเดียว "六宮粉黛盡無名" สาวๆ ในวังหลายร้อยคนกลายเป็นพวกไม่มีชื่อไปเลย แล้วท้ายที่สุด "馬嵬山下魂飛去" ก็ตายใต้เขามาไหว ทิ้งให้จักรพรรดิคิดถึงจนแก่ตาย นี่คือเรื่องของหยางกุ่ยเฟย (楊貴妃) นางเอกในวังที่สวยจนประเทศแตก

เธอไม่ได้ทำผิดอะไรเลยนะ แค่เกิดมาหน้าตาดี ได้รับความรักจากจักรพรรดิสวนเจ๋อง (玄宗) มากไป พอเกิดสงครามอานลู่ซาน (安祿山) ทหารโกรธที่ประเทศวุ่นวายเพราะจักรพรรดิเมาแต่ความรัก ก็เลยบังคับให้ฆ่าหยางกุ่ยเฟยเป็นแพะรับบาป ที่เขามาไหวนั่นแหละ เธอตายเพราะคนอื่นต้องการคนมาโทษ ไม่ใช่เพราะเธอทำอะไรผิด

คุณก็รู้สึกแบบนี้อยู่ใช่ไหม? รู้สึกว่าตัวเองโดดเด่นเกินไป มีอะไรดีๆ มากไป แล้วเริ่มกลัวว่าคนอื่นจะมองไม่ดี จะคิดว่า "ทำไมต้องเป็นเขา ทำไมไม่ใช่เรา" ยิ่งคุณได้โอกาสดีๆ หรือมีอะไรเรียบร้อยเท่าไหร่ ยิ่งรู้สึกว่าใครสักคนกำลังจ้องมองแล้วรอจังหวะที่จะดึงคุณลงมา

ความกลัวนี้มันจริงนะ แต่ไม่ใช่เพราะคุณทำอะไรผิด เหมือนหยางกุ่ยเฟยที่โดนฆ่าไม่ใช่เพราะเธอร้าย แต่เพราะเธอเป็นเป้าที่ง่ายที่สุดในการโยนความผิด คุณก็เหมือนกัน กำลังกลายเป็นเป้าหมายของคนที่หาคนโทษ

หยุดพยายามทำตัวเบาๆ หรือซ่อนความสำเร็จที่คุณควรจะภูมิใจได้เถอะ แทนที่จะหลบ ให้เปลี่ยนมาสร้างพันธมิตรแทน หาคนที่เข้าใจและสนับสนุนคุณจริงๆ ให้มากขึ้น