燕子教飛

รู้ไหม ใจเย็นๆ นะ คุณกำลังอยู่ในช่วงฝึกหัด

บทกลอนเล่าเรื่องนกนางแอ่นพ่อแม่กำลังสอนลูกบิน ใต้ชายคาเต็มไปด้วยเสียงเจื้อยแจ้วของแม่นกและลูกนก บ่ายๆ แดดอ่อนๆ ลูกนางแอ่นบินออกไปแล้วกลับมา บินต่ำแล้วก็พยายามบินสูง บางทีก็ไปตัดผ่านควันเขียวของต้นหลิว ดูเหมือนงุ่มง่ามแต่ก็ไม่เคยตกเลย

เซียมซีใบนี้ไม่มีตัวละครประวัติศาสตร์ให้เล่าหรอก เพราะภาพธรรมชาติเองก็อธิบายความหมายได้แล้ว นกนางแอ่นสอนลูกบินมาแต่โบราณด้วยวิธีเดียวกัน คือปล่อยให้ลูกบินออกไป กลับมา แล้วก็บินออกไปอีก ทำแบบนี้ซ้ำๆ จนปีกแข็งแรงพอ แม่นกนั่งเฝ้าอยู่ที่ชายคา ไม่เร่งไม่ห้าม เพราะรู้ว่านี่แหละคือวิธีเรียนรู้ที่ถูกต้อง บทกลอนบอกว่า "ไปแล้วกลับ ต่ำแล้วสูง" ฟังดูเหมือนวนเวียนใช่ไหม แต่จริงๆ แล้วคือก้าวหน้าแบบค่อยเป็นค่อยไป

คุณคงกำลังทำอะไรบางอย่างที่ต้องฝึกฝนซ้ำๆ อาจจะเป็นงานใหม่ที่ยังไม่คล่อง ทักษะใหม่ที่ยังไม่แม่น หรือความสัมพันธ์ที่กำลังปรับตัวหากัน รู้สึกเหมือนนกน้อยใต้ชายคาไหม บางวันทำได้ดี บางวันก็ถอยหลัง แต่มองภาพรวมยังไม่แน่ใจว่าตัวเองก้าวหน้าจริงหรือเปล่า อย่าคิดมากเลย นี่คือกระบวนการเรียนรู้ปกติ ไม่ใช่การถดถอย

ให้เวลากับตัวเองมากหน่อย แต่ก็อย่าหยุดฝึก ทำแบบนกนางแอ่นนะ บินออกไป กลับมาดูผล แล้วก็บินออกไปอีกครั้ง