燕子教飛

บ้านนี้กำลังสอนกันอยู่ แต่บางทีเสียงดังเกินไปหน่อย

ใต้ชายคาบ้านมีนางแอ่นพาลูกมาทำรัง กำลังสอนลูกแอ่นบินเล่นอยู่ เสียงจิ๊บจ๊าบดังไปทั้งชั่วโมง บินออกไปแล้วบินกลับมา บินสูงแล้วบินต่ำ บางทีก็บินผ่านกิ่งหลิวจนใบไม้กระเซ็าไปหมด บทกลอนวาดภาพครอบครัวที่อบอุ่น แต่มีเสียงใสๆ ดังไปทั่วบ้าน "調雛紫燕在簷前 對語呢喃近午天" แอ่นแม่สอนลูกพูดอยู่ใต้ชายคา เสียงพูดคุยดังจนเที่ยงวัน

เรื่องนี้เหมือนบ้านคุณเป็นๆ เลย แอ่นเป็นสัตว์ที่ซื่อสัตย์ ปีไหนก็มาทำรังที่เดิม ไม่ทิ้งบ้านไป ครอบครัวคุณก็เหมือนกัน มีเสียงคุยกันดังๆ ทุกวัน บางทีฟังดูวุ่นวาย แต่จริงๆ แล้วเป็นเสียงแห่งความรัก ปัญหาที่เกิดขึ้นในบ้านตอนนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่โต แค่เสียงดังเกินไปเฉยๆ ลูกเรียนรู้ชีวิต พ่อแม่สอนด้วยความรัก แต่บางทีคำพูดออกมาหนักไปหน่อย

คุณอาจกำลังรู้สึกว่าบ้านมีเรื่องวุ่นวายมากไป ใครก็พูดใครก็สอน แต่จริงๆ แล้วนี่คือการเติบโตอ่ะ ความวุ่นวายที่เกิดจากความเอาใจใส่ ไม่ใช่ความวุ่นวายที่เกิดจากไม่สนใจกัน แต่ระวังเรื่องปากเสียงนะ แอ่นจิ๊บจ๊าบฟังน่ารัก แต่คนเราพูดกันดังๆ บางทีก็เป็นการทะเลาะ

ลองปรับเสียงพูดดูสิครับ เปลี่ยนจากการสอนให้เป็นการชวนคุย แทนที่จะบอกว่า "ทำผิด" ลองเปลี่ยนเป็น "ลองดูวิธีใหม่ดีไหม" เสียงใสๆ ของครอบครัวจะกลายเป็นเสียงเพลงที่ไพเราะขึ้น