陶淵明栽花

เรียนหนังสือไม่ได้ลื่นไหลเสมอ บทกลอนเล่าว่า "東園昨夜狂風急 萬紫千紅亦盡傾" สวนดอกไม้ถูกลมแรงพัดในคืนหนึ่ง ดอกไม้หลากสีหลากหลายล้วนโค่นล้มทั้งหมด แต่โชคดีที่มีคนรักดอกไม้ตื่นแต่เช้า พากันช่วยปลูกต้นใหม่จนกิ่งก้านกลับมาเขียวใส เรื่องของเถาหยวนหมิง (陶淵明) คือเรื่องจริงของคนที่เลิกเป็นข้าราชการมาปลูกผักปลูกดอกไม้ บ้างคืนพายุใหญ่พัดมา ดอกเบญจมาศที่เขาปลูกไว้ในสวนโค่นเกลื่อนกลาด คนอื่นบอกให้ทิ้งแล้วปลูกใหม่ แต่เถาหยวนหมิงไม่ยอม เขาลุกแต่เช้าตรู่ไปช่วยพยุงต้นที่โค่น พรวนดินใส่ปุ๥ยรดน้ำอย่างอดทน ปีนั้นดอกเบญจมาศบานสะพรั่งกว่าปีไหนๆ การเรียนของคุณก็เหมือนกัน ช่วงนี้เจอพายุใหญ่พอดี อาจเป็นคะแนนที่ตกต่ำกะทันหัน อาจเป็นวิชาที่คิดว่าเก่งแล้วกลับสอบไม่ผ่าน หรือแผนการเรียนต่อที่วางไว้ดีดีกลับต้องเปลี่ยน สิ่งที่ตั้งไว้อย่างดีกลายเป็นซากปรักหักพัง แต่เซียมซีใบนี้ไม่ได้เน้นที่ความเสียหาย เซียมซีเน้นที่คำว่า "幸有" มีโชคที่มีคนใส่ใจ คุณจะได้เจอคนที่คอยช่วยเหลือพอดี อาจเป็นอาจารย์ที่ให้คำแนะนำตอนวิกฤติ อาจเป็นเพื่อนที่คอยเป็นกำลังใจ หรือคนในครอบครัวที่เข้าใจสถานการณ์ ที่สำคัญคุณต้องแสดงให้เห็นว่าคุณยังมีแก่นแท้อยู่ เหมือนต้นไม้ที่ถึงจะโค่นแต่รากยังไม่เน่า ยังพอเอาตัวรอดได้ ถ้ายอมแพ้ไปเสียหมด ใครจะมาช่วยเอาตัวรอดไม่ได้หรอก