孟嘗君

คนที่ใช่อยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่คุณมองข้ามไป

บทกวีว่า "珠履三千客孟嘗" คือเรื่องของเมิ่งฉางจวิน (孟嘗君) เจ้าขุนมืองโบราณที่เลี้ยงบ่าวไว้สามพันคน แต่งตัวใส่รองเท้าไข่มุกกันอย่างหรูหรา ในนั้นมีคนหนึ่งชื่อฟ้งเฮวิน (馮煖) ที่ชอบตีดาบร้องเพลงบ่น "กลับบ้านเถอะ ไม่มีปลากิน ไม่มีรถขับ" ฟังแล้วน่าระอา แต่เมิ่งฉางจวินไม่ได้มองข้าม กลับเลื่อนเขาขึ้นเป็นแขกสำคัญ ปรากฏว่าฟ้งเฮวินนี่แหละคือคนที่มีความสามารถสูงสุด กลายเป็นมือขวาที่เมิ่งฉางจวินพึ่งพาได้ทุกเรื่อง

คุณเคยพบคนที่ดูธรรมดาแต่พูดตรงไปตรงมาไหม? หรือเจอคนที่ไม่ใช่สเป็คในใจแต่ทำให้คุณรู้สึกสบายๆ? บางทีคนที่ใช่กับคุณไม่ได้เป็นคนแบบที่คุณเพ้อฝันไว้ อาจเป็นเพื่อนที่เข้ามาหาทุกวันแต่คุณไม่เห็นเป็นอะไรมาก หรือคนที่ดูเรื่อยๆ แต่ใส่ใจคุณในทุกรายละเอียด เรื่องความรักนี่แปลกนะ เวลาเราวางเฟรมไว้ว่าคนที่ชอบต้องเป็นแบบนี้ แบบนั้น เราก็จะมองไม่เห็นคนดีๆ ที่อยู่ตรงหน้า บางทีคนที่ "พร่ำบ่น" หรือแสดงความรู้สึกตรงไปตรงมาแบบฟ้งเฮวินกลับเป็นคนที่จริงใจที่สุดก็ได้

ลองเปิดใจให้คนที่อยู่ใกล้ๆ มากขึ้น อย่าตัดคนออกเพียงแค่ดูแวบแรก