塞翁失馬

ยังไม่ใช่เวลาเดาดวง อีกสักพักจะรู้เอง

บทกวีเล่าว่า "可比當年一塞翁" เทียบได้กับปู่สายวงหนั่นแหละ ผู้ชายแก่ที่อยู่ชายแดนเหนือ วันหนึ่งม้าดีที่เลี้ยงไว้หนีไปป่า เพื่อนบ้านมาปลอบใจ "เสียดายแท้ ม้าดีๆ หายไป" ปู่สายวงแค่ยิ้มๆ "ใครไปรู้ล่ะ อาจเป็นเรื่องดีก็ได้นะ" คนอื่นคิดว่าแก่แล้วสมองเสีย ผ่านไปอาทิตย์ ม้าตัวนั้นกลับมาเอง ยังพาม้าป่าสายพันธุ์ดีมาด้วยอีกตัว เพื่อนบ้านพากันมาแสดงความยินดี "โชคดีจริงๆ" ปู่สายวงตอบเหมือนเดิม "ใครไปรู้ล่ะ อาจเป็นเรื่องเลวก็ได้นะ" ลูกชายแก่อยากฝึกม้าป่า ขี่แล้วตกหัก เพื่อนบ้านมาเยี่ยมไข้ ปู่สายวงก็ยังเป็นแบบนั้น "ใครไปรู้ล่ะ อาจจะดีก็ได้" สุดท้ายพระราชาเกณฑ์คนหนุ่มๆ ไปสร้างกำแพงเมือง อันตรายถึงตาย ลูกชายเขาขาพิการเลยไม่ต้องไป

ทำไมปู่แก่เนี่ยถึงดูใจเย็นนัก ไม่ใช่เพราะแก่แล้วไม่รู้สึกอะไร แต่เพราะแกรู้ว่าเรื่องในโลกนี้มันยังไม่จบ วันนี้ดูเหมือนเป็นเรื่องดี พรุ่งนี้อาจพลิกแพลงเป็นเรื่องร้าย หรือกลับกัน ที่สำคัญไม่ใช่การเดาว่ามันจะเป็นยังไง แต่เป็นการยอมรับว่าตอนนี้ยังไม่รู้ยังไม่เห็น

คุณกำลังเจออะไรที่ทำให้รู้สึกแปลกๆ ไม่แน่ใจว่ามันดีหรือเลว บางทีได้งานใหม่แต่ก็ไม่รู้ว่าเหมาะกับตัวเองหรือเปล่า หรือคนรักทิ้งไปแต่ใจลึกๆ รู้สึกโล่งอกแปลกๆ เหมือนสายวงที่ม้าหายไป ตอนแรกคิดว่าแย่แน่ๆ แต่ตอนหลังกลับพบว่ามันเป็นจุดเริ่มต้นของดวงที่ดีขึ้น บางอย่างที่ดูเหมือนโชคลาภตอนนี้ อีกไม่กี่เดือนอาจเห็นด้านมืดของมัน

เซียมซีใบนี้ไม่ได้บอกให้ท้อ แต่บอกว่าเรื่องยังไม่จบ อย่าลงความเห็นเร็วเกินไป อย่าดีใจหรือเศร้าโศกแบบสุดขั้ว ให้เวลากับมันหน่อย จะได้เห็นภาพที่สมบูรณ์กว่านี้

ทำที่ควรทำต่อไปตามปกติ อย่ายึดติดกับการประเมินว่าดีหรือเลวเกินไป