เซียมซีหว่องไทซินใบที่ 76 · ขงจื่อรักษาหลักธรรม

ยังไม่ถึงเวลา แต่นี่คือช่วงทองของการเรียนรู้ บทกลอนบอกว่า "人能樂道自修身 疏水曲肱豈厭貧" คนเราถ้ามีหลักในใจแล้ว กินข้าวกับน้ำเปล่า นอนเอาแขนเป็นหมอน ก็ไม่เห็นจะทุกข์เท่าไหร่ เรื่องนี้เล่าถึงขงจื๊อ (孔夫子) นักปราชญ์ชาวจีนที่เลือกใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย แม้จะมีโอกาสไปรับใช้เจ้าเศรษฐีแลกกับเงินก้อนโต แต่เขากลับเลือกเดินทางไปทั่วแผ่นดินสอนศิษย์ กินข้าวใส่น้ำ นอนใช้แขนเป็นหมอน แต่สุขใจกว่าคนรวยที่ได้เงินมาผิดทาง เพราะเขารู้ว่า "不義而富且貴者 我心都是作浮雲" ความรวยที่มาผิดทางเนี่ย สำหรับเขาเหมือนเมฆลอยฟ้า มองแล้วก็หายไป