孔夫子守道

ยังไม่ถึงเวลาของคุณ แต่นี่ไม่ใช่เรื่องร้าย

บทกลอนเล่าเรื่องขงจื๊อ (孔夫子) นักปราชญ์เอกของจีนที่ชีวิตเรียบง่ายจนแทบจะเรียกว่าจน กินข้าวกับน้ำใส นอนใช้แขนเป็นหมอน แต่เขาเปี่ยมสุขกับชีวิตแบบนี้ เพราะได้อยู่กับหลักธรรมที่เชื่อมั่น ส่วนความร่ำรวยที่มาจากทางผิดเนี่ย เขามองเป็นเหมือนเมฆลอยฟ้า มาแล้วก็ไป ไม่ต้องไปสนใจ "人能樂道自修身 疏水曲肱豈厭貧" บรรทัดนี้แปลว่า คนที่รู้จักยินดีกับการทำดี ก็จะสร้างตัวเองได้ กินข้าวต้มน้ำใส นอนเอาแขนรอง จะเบื่อความจนเป็นไร

ขงจื๊อตอนหนุ่มๆ ก็เหมือนคุณแหละ อยากมีชื่อเสียง อยากให้คนยอมรับ เขาเดินทางไปตามบ้านของเจ้าฟ้าเจ้านายต่างๆ เสนอแนวคิดการปกครอง แต่ไม่มีใครสนใจ บางที่เขาถูกไล่ออกจากเมือง บางที่ถูกทหารล้อมจนเกือบตาย แต่เขาไม่เคยยอมแปรเปลี่ยนหลักการของตัวเองเพื่อเอาใจคนมีอำนาจ ผลก็คือ เขาไม่เคยได้เป็นข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ตามที่ฝันไว้ ตลอดชีวิตเป็นแค่ครูสอนหนังสือเท่านั้น

คุณกำลังเจออะไรคล้ายๆ กับเขาใช่ไหม นั่งสอบแล้วไม่ผ่าน ใส่ใจเรียนแต่เกรดไม่ขึ้น เพื่อนๆ ได้ทุนการศึกษา ได้ไปแลกเปลี่ยนต่างประเทศ ได้เข้าฝึกงานบริษัทดังๆ ส่วนคุณยังอยู่ที่เดิม อาจจะรู้สึกว่าตัวเองโง่ หรือไม่ใช่วัสดุดี แต่จริงๆ แล้วคุณเป็นเหมือนขงจื๊อนั่นแหละ ยังไม่ถึงจังหวะ ระบบการศึกษายุคนี้มันเน้นแข่งขันกันแบบเร็วๆ เก่งๆ ชนะๆ แต่การเรียนรู้ที่แท้จริงมันไม่ใช่แค่การแข่งขัน มันคือการสร้างตัวเอง การหาสิ่งที่เราจริงใจอยากทำ

หยุดมองคะแนน GPA หรือใบประกาศนียบัตรเป็นเป้าหมายสักพัก ลองกลับไปถามตัวเองว่าทำไมถึงเลือกเรียนสิ่งนี้ มีอะไรในตัวเนื้อหาที่ทำให้คุณหลงใหล มีอะไรที่คุณอยากเอาไปใช้เพื่อช่วยเหลือคนอื่นบ้าง เมื่อไหร่ที่คุณหาจุดยืนนี้เจอแล้ว ผลการเรียนจะตามมาเอง