孔夫子守道

ยังไม่ถึงเวลานะ แต่นี่ไม่ใช่ลางร้าย บทกลอนว่า "人能樂道自修身" คนเราถ้าหาความสุขจากการทำในสิ่งที่ถูกต้องได้ ก็ไม่เดือดร้อนหรอก ถึงจะกินแต่ข้าวต้มน้ำเปล่า นอนแขนเป็นหมอน แต่ใจยังสบายได้ เพราะรู้ว่าทำถูกแล้ว ส่วนพวกที่รวยแบบไม่สะอาด เราดูเป็นแค่เมฆลอยฟ้าเฉยๆ

เรื่องของขงจื่อ (孔子) ส่วนใหญ่คนจำได้ว่าเป็นอาจารย์ใหญ่แห่งยุค แต่เซียมซีใบนี้เล่าตอนเขายังจน ยังไม่มีใครสนใจคำสอน ผู้คนมักจะถามว่าทำไมไม่ไปเลียแข้งเลียขาเจ้านาย ทำไมไม่รับของสินบนที่มาพร้อมตำแหน่งสูงๆ ขงจื่อตอบง่ายๆ คือเขารู้ว่าเขาต้องการอะไร และยินดีรอจนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม ไม่ต้องไปประนีประนอมหลักการ

งานการงานของคุณตอนนี้คงเหมือนตอนขงจื่อเดินทางจากเมืองหนึ่งไปอีกเมืองหนึ่ง หาคนฟังคำสอน คุณทำสิ่งที่ถูกต้อง แต่ดูเหมือนยังไม่มีใครเห็นคุณค่า อาจจะมีคนบอกว่าทำไมไม่เปลี่ยนวิธี ทำไมไม่ไปทางลัด ทำไมไม่ยืดหยุ่นสักหน่อย แต่จริงๆ แล้วสิ่งที่คุณกำลังทำอยู่มันถูกต้องนะ แค่ยังไม่ถึงเวลาเฉยๆ คนที่ใช้วิธีไม่สะอาดอาจจะได้เร็วกว่า แต่ไม่ได้หมายความว่าคุณต้องทำตาม

หยุดมองไปที่คนอื่นสักพัก โฟกัสที่งานในมือแทน ขงจื่อไม่ได้นั่งเฉยๆ รอจนกว่าจะดัง เขายังคงสอนหนังสือ ยังคงเขียน ยังคงพัฒนาความคิด จนกระทั่งเวลาที่เหมาะสมมาถึง