เซียมซีหว่องไทซินใบที่ 14陶淵明醉酒เถาหยวนหมิงเมาเหล้า

หนีไปแล้วแต่ใจยังไม่สงบ นี่คือสภาวะของคุณตอนนี้เลยนะ บทกลอนเล่าเรื่องเถาหยวนหมิง (陶淵明) นักปราชญ์โบราณที่เลิกเป็นข้าราชการแล้วกลับไปอยู่บ้านนา 'เพื่อรักความสงบจึงปลูกไผ่รอบบ้าน ซื้อเหล้ามาดื่มฟังฝนในกระท่อมหญ้า เมื่อเมาก็นอนหงายใต้ต้นแอปริคอต กลัวเสียงนกจะปลุกจากฝันดี' เขาเลิกงานไม่ใช่เพราะเกียจคร้าน แต่เพราะไม่ยอมก้มหัวให้ผู้ใหญ่ที่คิดผิด เลือกชีวิตเรียบง่าย ปลูกไผ่ ดื่มเหล้า ฟังฝน นอนใต้ดอกไม้ แต่แล้วทำไมเขายังต้องกลัวเสียงนกล่ะ กลัวอะไรในเมื่อทุกอย่างดูสบายแล้ว เพราะเขารู้ดีว่าความสงบใสนี้อ่อนไหวมาก เสียงเล็กๆ ก็ทำลายได้ เหมือนคุณที่หนีออกมาจากบางสถานการณ์แล้ว อาจจะเป็นงาน ความรัก หรือข้อพิพาท ตอนนี้ชีวิตเรียบเฉยกว่าเดิม แต่ใจยังระแวง ยังกลัวว่าปัญหาเก่าจะตามมาถึง หรือมีเรื่องใหม่มาทำลายความสงบนี้ เคยนอนไม่หลับเพราะคิดมากไหม เคยรู้สึกอยากแยกตัวออกจากทุกคนไหม นี่แหละสภาวะ 'เถาหยวนหมิง' ของยุคนี้ แต่ลองมาดูใหม่นะ ความกลัวที่คุณมีอาจจะมีจริง อาจจะไม่มีจริง แต่มันกำลังทำให้คุณไม่ได้รื้นรมย์กับชีวิทที่เงียบสงบนี้เท่าที่ควร คุณกำลังดูแลตัวเองดี มีพื้นที่ส่วนตัว มีกิจกรรมที่ชอบ แต่หัวใจยังไม่ยอมปล่อยวาง คิดแบบนี้เถอะ แทนที่จะกลัวเสียงนก ทำไมไม่ลองฟังดูว่าเขาร้องเพลงอะไร บางทีมันอาจจะไม่ได้มาปลุกคุณ แต่มาบอกว่าเช้าใหม่มาแล้วก็ได้