陶淵明醉酒

ยังไม่ใช่เวลา รีบไปทำไม

เถาหยวนมิง (陶淵明) กวีโบราณไม่ได้โง่นะ เขาเลิกเป็นข้าราชการแล้วไปปลูกดอกเก๊กฮวยที่บ้าน ขณะที่เพื่อนๆ ยังวุ่นวายเรื่องตำแหน่ง เงินเดือน การเมือง เขาเลือกใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย ปลูกไผ่รอบบ้านเพื่อกั้นสายตาคน ซื้อเหล้ามานั่งดื่มฟังเสียงฝนตก พอเมาก็นอนใต้ต้นแอปริคอต แต่รู้ไหม สิ่งที่เขากลัวที่สุดคืออะไร? กลัวเสียงนกเขียวร้องดัง เพราะจะทำให้ตื่นจากความฝันดี

บทกวีบอกว่า "為愛幽閒多種竹 買春賞雨在茅屋" หมายถึงปลูกไผ่เยอะๆ เพื่อให้เงียบสงบ ซื้อเหล้าดื่มใต้สายฝนในกระท่อมใบจาก ชีวิตเรียบง่ายแต่อิสระ แต่แล้ว "醉時臥倒杏花邊 怕聽鶯兒驚夢熟" ทำไมถึงต้องกลัวเสียงนกจ๋อง? เพราะความสุขที่เพิ่งจับต้องได้นี่เปราะบาง มันอาจหายไปได้ทุกเมื่อ

ความรักของคุณตอนนี้ก็เหมือนความฝันของเถาหยวนมิงแหละ เงียบสงบดี อบอุ่นดี แต่ใจลึกๆ ยังกลัวอะไรบางอย่างจะมาทำลาย อาจเป็นอดีตของเขา อาจเป็นคนที่เคยทำร้ายคุณ หรืออาจแค่ความรู้สึกว่าเราไม่คู่กัน บางทีคุณกำลังอยากให้ทุกอย่างเดินไปแบบเรื่อยๆ ไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไร ไม่ต้องคุยเรื่องอนาคต แค่อยู่ด้วยกันแบบนี้ก็พอ

แต่ปัญหาคือ คุณไม่ได้นอนหลับสนิท เหมือนกวีที่กลัวนกร้อง คุณก็กลัวบางอย่างจะเข้ามาเปลี่ยนบรรยากาศดีๆ นี้ให้หายไป เคยรู้สึกแบบนี้ไหม ว่าความสุขที่มีอยู่มันไม่แน่นอน? นี่แหละที่เซียมซีหว่องไทซินอยากบอก ช่วงนี้เป็นช่วงพัก ไม่ใช่ช่วงเดินหน้า

อย่าไปรีบเรื่องใหญ่เลย ไม่ต้องเอ่ยถึงการแต่งงาน การย้ายเข้าอยู่ด้วยกัน หรือเรื่องอนาคตไกลๆ เดี๋ยวนี้ให้ความสัมพันธ์เดินไปตามจังหวะธรรมชาติ เหมือนเถาหยวนมิงที่ดื่มเหล้าไปวันๆ ไม่ต้องกังวลว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไง