陶淵明醉酒

ดูเหมือนดี แต่ใจยังไม่วาง

บทกลอนเล่าเรื่องถาวหยวนมิง (陶淵明) ที่ลาออกจากราชการไปปลูกไผ่ เอาน้ำเหล้ามานั่งชมฝน อยู่ในกระท่อมหญ้าเล็กๆ พอเมาก็นอนหลับใต้ต้นแอพริคอท แต่กลัวเสียงนกเขียวร้องดังจนตื่นจากฝันดี นี่ไง บ่าวชาวไร่คนดังของจีนแต่โบราณ ใครๆ ก็รู้จักเขา เพราะกล้าลาออกจากตำแหน่งข้าราชการแล้วไปปลูกดอกเบญจมาศในไร่เก็บตัว ถ้าดูผิวเผินคิดว่าเขาเท่มาก ทิ้งอำนาจชื่อเสียงมาใช้ชีวิตแบบธรรมชาติ แต่อ่านบทกลอนให้ดี มีคำว่า 'กลัว' ซ่อนอยู่ คือกลัวความสงบนี้จะแตก กลัวเสียงเล็กน้อยจะทำลายความสุขที่มีอยู่

คุณรู้ไหม งานตอนนี้มันก็เรียบร้อยดี มีเงินเดือนประจำ เพื่อนร่วมงานไม่ได้แย่มาก บอสก็พอผ่านได้ แต่ลึกๆ แล้วใจมันไม่ค่อยนิ่งเท่าไหร่ เหมือนกำลังแสดงละครอยู่ วันไหนที่ต้องไปทำงานมันหนักใจหน่อยๆ ไม่ใช่เพราะงานยาก แต่เพราะรู้สึกว่าตัวเองกำลังอยู่ในตำแหน่งที่ไม่ใช่ตัวตน อาจเป็นเพราะต้องโค้งคำนับคนที่ไม่เคารพ หรือต้องทำอะไรที่ขัดกับหลักการตัวเองบ้าง เลยกลัวว่าสักวันความจริงจะถูกเปิดออกมา หรือตัวเองจะอดทนไม่ไหว

คำแนะนำคือ หยุดกังวลกับเสียงนกร้องเหอะ ถ้าชีวิตตอนนี้ให้ความสงบแล้ว ก็รับมันไปก่อน การวิ่งหาอะไรที่สมบูรณ์แบบกว่านี้อาจทำให้เสียของดีที่มีอยู่แล้ว