月光圓滿

ดวงพอได้ แต่ไม่ใช่เวลาที่จะรีบร้อน บทกลอนเล่าเรื่องคืนฤดูใบไผ่ร่วง ต้นกกริมแม่น้ำเต็มไปด้วยหยาดน้ำค้าง แสงจันทร์เต็มดวงส่องลงมาในบ้านจนใสเหมือนกระจก ลมเซาะผ่านระฆังม้า ให้เสียงไพเราะสะท้อนไปจนถึงกลองวัดเช้า ภาพนี้สวยงามแต่เงียบสงัด เหมือนกับใครคนหนึ่งยืนมองพระจันทร์อยู่คนเดียว ไม่เศร้าหรือดีใจมากเกินไป แค่รู้สึกสงบในใจ

เรื่องนี้มาจากบทกวีโบราณ "เจียนเจี่ย" (蒹葭) ในเก่าเชอจิง (詩經) ที่เล่าถึงคนรักที่อยู่อีกฟากแม่น้ำ มองเห็นแต่ไปหาไม่ได้ แต่เซียมซีใบคุณไม่ได้เศร้าขนาดนั้น นี่เป็นเรื่องของการรอคอย มีความหวังแต่ไม่เครียดจนนอนไม่หลับ แค่รู้ว่าสิ่งที่ต้องการยังไม่ถึงเวลา แต่ก็อยู่ใกล้แล้วนะ เหมือนกับรอให้น้ำค้างเปลี่ยนเป็นน้ำแข็งตอนเช้า ธรรมชาติมีจังหวะของมัน

คุณกำลังอยู่ในช่วงที่ทำอะไรไม่ได้มาก หยิบจับสิ่งใดขึ้นมาก็รู้สึกแป๊บๆ ไม่ค่อยมีอะไรน่าตื่นเต้น แต่ก็ไม่มีปัญหาใหญ่โต อาจจะเป็นเพราะคุณรออะไรบางอย่างอยู่ รอผลสอบ รอการตอบรับงาน รอคนบางคนตัดสินใจ หรือแม้แต่รอให้ตัวเองเข้าใจชัดขึ้นว่าต้องการอะไรกันแน่ อย่าไปงุ่นง่านใจนัก เพราะบางครั้งการไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็เป็นสัญญาณดีนะ มันแสดงว่าคุณยังไม่ได้ทำผิดพลาดอะไรร้ายแรง

พระจันทร์เต็มดวงในบทกวีนี่ก็จะต้องลดค่อยลดลงในอีกไม่กี่วัน แล้วก็จะกลมใหม่อีกทีในเดือนหน้า นี่คือเรื่องปกติของธรรมชาติ ดวงของคุณก็แบบนี้แหละ จะต้องมีขึ้นมีลง ตอนนี้อยู่ตรงกลางพอดี ไม่ต้องไปเปรียบเทียบกับคนอื่นว่าเขาดูมีความสุขกว่า เพราะเซียมซีบอกว่าความเรียบง่ายในตอนนี้ก็เป็นแบบของความสมบูรณ์

อย่าไปรีบเร่งหาคำตอบ ช่วงนี้ให้ทำในสิ่งที่ควรทำตามปกติ แต่เพิ่มการสังเกตสิ่งรอบตัวให้มากขึ้น บางทีสัญญาณที่คุณรอจะมาในรูปแบบที่ไม่คาดคิด เหมือนเสียงระฆังที่ดังมาจากไกลนั่นแหละ