月光圓滿

ยังไม่ใช่เวลา แต่เส้นทางถูกแล้ว

บทกลอนเล่าเรื่องคืนฤดูใบไม้ร่วง ต้นกก (蘆葦) เต็มไปด้วยน้ำค้างขาว แสงจันทร์ส่องลงมาเต็มชั้นหิน ลมเซาะผ่านมาเบาๆ ทำให้กระดิ่งม้าดังขึ้น เสียงกระดิ่งนั้นลอยไปไกลจนไปถึงเสียงระฆังยามเช้า ติดต่อกันไม่ขาด เห็นภาพไหม? คืนที่เงียบสงบแต่มีเสียงดนตรีธรรมชาติ ไม่ใช่ความว่างเปล่า แต่เป็นการรอคอยที่มีความหมาย

เสียงกระดิ่งม้าตัวเล็กๆ ปกติจะไม่มีใครได้ยิน แต่เพราะคืนนี้เงียบ เพราะลมพัดทางนั้น เพราะระยะทางและจังหวะถูกต้อง เสียงเล็กๆ นั้นเลยไปเจอกับเสียงระฆังใหญ่ได้ ความรักของคุณก็เหมือนกัน ไม่ใช่ว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ยังไม่ถึงจังหวะที่เสียงเล็กจะไปเจอเสียงใหญ่

คุณอาจกำลังรู้สึกว่าความสัมพันธ์นี้อยู่ในจุดที่งงๆ ไม่แย่แต่ก็ไม่ดีมาก ไม่ใช่ว่าเขาไม่ใส่ใจ แต่อะไรก็ดูเหมือนอยู่ในโหมดรอ เหมือนกระดิ่งที่ยังดังอยู่ในป่า ยังไม่ได้เข้าเมือง บางทีคุณก็อยากจะเร่งให้อะไรเกิดขึ้นเร็วกว่านี้ แต่เซียมซีใบนี้บอกว่าให้รอ ไม่ใช่รอแบบนิ่งๆ แต่รอแบบที่ยังคงส่งสัญญาณอยู่

อย่าพยายามเสียงดังเกินไป อย่าไปกดดันให้เขาตัดสินใจเร็วกว่าเวลา ให้เป็นแบบเสียงกระดิ่งม้า — ส่งสัญญาณอย่างสม่ำเสมอ แต่ไม่รบกวนคืนที่เงียบ