เซียมซีหว่องไทซินใบที่ 17月光圓滿แสงจันทร์เต็มดวง

ดวงพอได้ แต่ไม่ใช่เวลาที่จะรีบร้อน บทกลอนเล่าเรื่องคืนฤดูใบไผ่ร่วง ต้นกกริมแม่น้ำเต็มไปด้วยหยาดน้ำค้าง แสงจันทร์เต็มดวงส่องลงมาในบ้านจนใสเหมือนกระจก ลมเซาะผ่านระฆังม้า ให้เสียงไพเราะสะท้อนไปจนถึงกลองวัดเช้า ภาพนี้สวยงามแต่เงียบสงัด เหมือนกับใครคนหนึ่งยืนมองพระจันทร์อยู่คนเดียว ไม่เศร้าหรือดีใจมากเกินไป แค่รู้สึกสงบในใจ