天地人三才

อยู่ตรงกลางไม่ใช่เรื่องแย่ แต่ต้องรู้ว่าตัวเองยืนตรงไหน

บทกลอนเล่าเรื่องท้องฟ้าแผ่นดิน "上清下濁成天地" ความใสเบิกบานลอยขึ้นเป็นฟ้า ความขุ่นข้นตกลงเป็นดิน ส่วนคนเรานี่พอดีอยู่ตรงกลาง ครึ่งใสครึ่งขุ่น กะเปื่อยๆ นั่นแหละ นี่คือปรัชญาตรีศักดิ์ (三才) ที่คนจีนโบราณค้นพบนานแล้ว คิดดูสิ เวลาน้ำเดือดจะเห็นควันใสลอยขึ้นฟ้า แต่ตะกอนขุ่นจมก้นหม้อ คนเราก็เหมือนกัน บางทีทำดีจนเกือบเป็นเทพ บางทีโลภจนเกือบเป็นปีศาจ ธรรมชาติของความเป็นมนุษย์ก็แค่นี้

เรื่องที่คุณกำลังคิดอยู่มันก็เหมือนกันนะ ไม่ได้ดีขาวหรือแย่ดำไปเสียหมด มันอยู่ในโซนสีเทา ทำให้คุณสับสนว่าควรเดินไปทางไหน เหมือนยืนอยู่ชั้น 15 ของตึก มองขึ้นเห็นดาวดวงวิเศษ มองลงเห็นความจริงใจโลก คุณอาจกำลังเจอสถานการณ์ที่ไม่มีใครบอกได้ว่าถูกหรือผิด เพราะมันขึ้นอยู่กับมุมมองและค่านิยมของแต่ละคน ไม่ว่าจะเรื่องงาน ความรัก หรือการตัดสินใจใหญ่ๆ

อย่าไปหาคำตอบจากคนอื่น เพราะคำตอบอยู่ในใจคุณแล้ว ถามตัวเองตรงๆ ว่าถ้าทำแล้วจะนอนหลับสบายไหม