吳穩之會宴

ความสุขอยู่ในบ้านแล้ว แต่คุณมองไม่เห็น

บทกลอนเล่าถึงท้องฟ้ายามเย็นแดงเหมือนผ้าไหม ข้างรั้วดอกพีชกับดอกอัลมอนด์บานสีสันสดใส ตาเต็มไปด้วยความงามมากมาย แต่ใครจะเป็นใหญ่กว่ากัน? ให้ดื่มไวน์ไปเรื่อยๆ ค่อยๆ คิดดู เซียมซีใบนี้มาจากเรื่องอู่เหวิ่นจื่อ (吳穩之) ข้าราชการสมัยใต้ที่ชอบจัดงานเลี้ยงสวนพีช เขาเปิดบ้านต้อนรับแขกที่มาชมดอกไม้ แขกทุกคนสงสัยว่าดอกไหนสวยที่สุด มีคนบอกดอกพีชสีชมพูน่ารัก บางคนชอบดอกอัลมอนด์สีขาวบริสุทธิ์ ทะเลาะกันไปมา อู่เหวิ่นจื่อเลยบอกว่า "อย่าไปแข่งกัน ดอกไม้บานพร้อมกัน ไวน์อุ่นพอดี เวลานี้แหละที่ดีที่สุด"

เรื่องครอบครัวของคุณก็เหมือนสวนดอกไม้ในเรื่อง ทุกอย่างกำลังดี แต่คุณยังคิดไปคิดมาว่าอะไรควรจะดีกว่านี้ เด็กเก่งแค่นี้พอไหม? บ้านหลังนี้เล็กไปมั้ย? เงินเดือนพ่อแม่พอใช้มั้ย? คุณตั้งคำถามมากมายจนลืมดูว่าที่บ้านตอนนี้มีอะไรดีอยู่บ้าง เด็กๆ มีสุขภาพดี หัวเราะกันชื่นใจ พ่อแม่ยังคุยกันได้ ไฟฟ้าน้ำประปาไม่ขาดแคลน นี่ก็เป็นความสุขชนิดหนึ่งแล้วนะ คุณเห็นเพื่อนบ้านขยายบ้าน ก็อยากขยายบ้านบ้าง เห็นลูกคนอื่นเรียนดนตรี ก็อยากให้ลูกเรียนเหมือนกัn

ทีนี้ก็ได้เวลาเลิกเปรียบเทียบแล้ว นั่งดูใจตัวเองดีๆ ว่าขาดอะไรจริงๆ หรือแค่อยากได้เพิ่ม ของที่มีอยู่ดูแลให้ดีก่อน ความรักระหว่างคนในบ้านหล่อเลี้ยงกันอย่างต่อเนื่อง