他鄉作客

กำลังเหงาหงอยอยู่คนเดียว ใช่ไหม?

บทกลอนจีนวาดภาพให้เห็นคนสองคนแยกกันคนละฟากฟ้า น้ำใสๆ ฤดูใบไม้ร่วงคั่นกลาง ห่างแสนไกล อยากส่งจดหมายแต่หาคนส่งให้ไม่ได้ ใจหดหู่อกสั่นสะเทือนจริงๆ เรื่องราวใบนี้เล่าถึงคนต่างถิ่น (他鄉作客) — นักเดินทางที่ไปทำมาหากินไกลบ้าน ไม่ใช่แค่คิดถึงบ้าน แต่เป็นความเหงาแบบขาดการติดต่อ ไม่มีใครช่วย ต้องเผชิญทุกอย่างตัวคนเดียว เหมือนคนป่วยล้มอยู่ในเมืองแปลกหน้า แม้แต่คนซื้อยามาให้ก็ไม่มี

สุขภาพคุณตอนนี้กำลังเจออะไรแบบนี้อยู่ ไม่ใช่แค่ป่วย แต่เป็นการป่วยแบบโดดเดี่ยว เคยรู้สึกไหมว่าต้องสู้กับอาการแปลกๆ ในร่างกายตัวคนเดียว? ไปหาหมอหลายคน แต่แต่ละคนให้คำตอบไม่ตรงกัน หรือแย่กว่านั้น — คุณรู้ว่าตัวเองมีปัญหาอะไร แต่หาคนที่เข้าใจไม่ได้ อาการที่คุณรู้สึกมีแต่คุณเท่านั้นที่เข้าใจ พอไปบอกคนอื่น กลับกลายเป็นว่าคิดมากไปเอง หรือทำเป็นป่วย ช่วงหลังเลยไม่อยากพูดเรื่องป่วยไข้กับใครแล้ว คิดว่าแกล้งทนไปเถอะ จนทนไปทนมาแทบจะทนไม่ไหวแล้วนะ อาการบางอย่างมันก็เลยแย่ลงเรื่อยๆ

ปัญหาใหญ่ของคุณไม่ใช่ว่าไม่มีคนดีรอบตัว แต่คุณกลัวเป็นภาระคนอื่น กลัวว่าเรื่องป่วยไข้นี่จะทำให้คนอื่นลำบาก คุณเก็บไว้ในใจจนกลายเป็นคนโดดเดี่ยวไปเอง ทั้งที่จริงๆ คนรอบข้างเขาอยากช่วยนะ แค่ไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไร

ลองเปิดปากขอความช่วยเหลือดูสิ ไม่ใช่แค่บอกว่า "ไม่สบาย" แต่บอกชัดๆ ว่าต้องการอะไร จะให้ไปส่งโรงพยาบาล หรืออยากให้คุยเป็นเพื่อน หรือต้องการคนช่วดูแลเรื่องบ้านเรื่องเรียนสักพัก พูดตรงๆ เถอะ