魯班伐木

มีบางอย่างกำลังถูกกัดกร่อนในบ้านนะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตแบบฉาบฉวย แต่เป็นการกัดกร่อนแบบหยดน้ำที่ทำให้หินผุได้

บทกวีเล่าเรื่องลู่ปัน (魯班) ช่างไม้เอกของจีนโบราณ ยืนมองต้นไผ่งามบนเขาควาย ใจคิดว่าจะทำเรือสวยๆ แต่พอเอาขวานไปตัด กิ่งก้านไม่ตรงขนาด ไม้ดีๆ กลับกลายเป็นซากเศษไร้ประโยชน์ ทั้งๆ ที่ตอนอยู่บนต้นดูใหญ่โตน่าสนใจมาก ปัญหาคือการตัดแต่งที่ไม่มีหลักการ ขาดความละเอียดรอบคอบ

เรื่องราวนี้มาจาก เมิงจื่อ นักปรัชญาสมัยก่อน เขาพูดถึงเขาควายที่เคยเขียวชอุ่มเต็มไปด้วยไผ่ป่า แต่เพราะคนไปฟืนทุกวัน วัวไปกินหญ้าเรื่อยเปื่อย ไปมาแล้วไปมาอีก สุดท้ายเขาก็โล้นจนเหลือแต่ดินเปล่า คนที่ผ่านไปผ่านมาก็เลยเข้าใจผิดว่าเขานี้โล้นตั้งแต่แรก

ครอบครัวของคุณก็คล้ายเขาควายนี่แหละ รากฐานยังแข็งแรงอยู่ แต่มีอะไรบางอย่างกำลังกัดกร่อนความอบอุ่นทีละนิด อาจเป็นนิสัยเล็กๆ ที่ใครคนหนึ่งทำแล้วคนอื่นรำคาญ หรือเรื่องที่เกิดขึ้นแล้วไม่เคยคุยกันให้จบ หรือมีใครบางคนข้างนอกมาป่วนจิตป่วนใจ ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก แต่ถ้าปล่อยให้เป็นไปเรื่อยๆ ของดีก็จะกลายเป็นของเสียได้

คุณคงรู้สึกได้ใช่ไหมว่าบรรยากาศในบ้านเปลี่ยนไป? ไม่ใช่แบบวิกฤตหรือทะเลาะกันใหญ่โต แต่เหมือนอะไรมันไม่ค่อยลงตัว อาหารยังอร่อยเหมือนเดิม ทีวียังเปิดเหมือนเดิม แต่ความรู้สึกอบอุ่นมันเบาบางลงไปสักหน่อย

อย่าปล่อยให้เรื่องเล็กๆ กัดกร่อนความสุขที่บ้าน ลองสังเกตดูว่าอะไรคือ 'ขวาน' ที่กำลังตัดทอนความสัมพันธ์แล้วจัดการกับมันเลย