魯班伐木

บอกไว้แล้วว่าร่างกายนี่ไม่ใช่ของเล่น! บทกลอนเล่าเรื่องหลู่ปาน (魯班) นายช่างตำนานที่เก่งเรื่องงานไม้ เขาบอกว่า "牛山之木皆常美" เขานิวซานต้นไผ่งดงามทุกต้น แต่ "獨惜斧工盡伐他" น่าเสียดายที่คนงานเอาขวานมาฟันเสียหมด "大器大材無足用" พอจะใช้งานจริงก็ไม่เหลือไม้ดีสักท่อน "矩規不準怎為槎" แม้แต่จะเอามาทำแพก็ยังไม่เข้าท่าเพราะขนาดไม่ตรง หลู่ปานเป็นนายช่างที่รู้ว่าการสร้างของดีๆ ต้องใช้วัตถุดิบที่ดี แต่ถ้าไม่รู้จักดูแลรักษา แม้ไผ่ป่าที่สวยงามเพียงใดก็กลายเป็นไม้เน่าได้ใน่ายๆ เขาเฝ้าดูคนงานฟันต้นไผ่วันแล้ววันเล่า ฟันไปเรื่อยโดยไม่คิด พอจะใช้ตัดสร้างบ้านก็พบว่าไม่เหลือไม้ดีซักท่อนให้ทำงาน

เรื่องสุขภาพของคุณก็เหมือนป่าไผ่นั่นแหละ ตอนหนุ่มๆ สาวๆ ร่างกายแข็งแรงดีจริงๆ เหมือนต้นไผ่บนเขานิวซาน ทั้งสูงทั้งใหญ่ แต่คุณเอาขวานมาฟันทุกวัน นอนดึกเป็นขวานด่าม หนึ่ง กินอาหารไม่เป็นเวลาเป็นขวานด่ามสอง ไม่ออกกำลังกายเป็นด่ามสาม เครียดจนเกินไปเป็นด่ามสี่ เหล้าเบียร์กาแฟมากเกินไปเป็นด่ามห้า ทุกครั้งที่ทำแต่ละอย่างคุณคิดว่า "แค่นี้คงไม่เป็นไร" เหมือนฟันแค่ท่อนเดียวไม่เป็นไรหรอก แต่เอาต่อไปเรื่อยๆ สักสิบปีจะเห็นผล พอดูแลตัวเองไม่ดีนานๆ พอจะใช้ร่างกายทำงานหนักหรือฟื้นฟูจากโรคภัยไข้เจ็บ ก็จะเหมือนหลู่ปานที่หาไม้ดีไม่เจอ ต้องใช้ของไม่เข้าท่า ทั้งยาบำรุงมากมาย ทั้งวิตามินต่างๆ แต่แล้วจะได้ผลเหมือนเดิมไหม?

ถ้าเพิ่งเริ่มรู้สึกว่าร่างกายไม่ค่อยฟิตเหมือนเก่า หรือเหนื่อยง่ายขึ้น หรือนอนไม่หลับ หรือปวดหลังบ่อยขึ้น นั่นคือเสียงเตือนให้หยุดฟันป่าไผ่เสียที อย่าทำเหมือนไม่เห็นไม่ได้ยิน อย่าคิดว่า "อีกหน่อยค่อยดูแล" เพราะป่าไผ่นี่ถ้าโดนฟันหมดแล้วจะปลูกใหม่ก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว

เริ่มจากหยุดฟันเสียก่อน เปลี่ยนนิสัยทีละอย่างช้าๆ แต่สม่ำเสมอ อย่าไปคิดจะเปลี่ยนหมดในวันเดียว