吳隱之除官歸隱

สุขภาพคุณกำลังร้องขอให้ลดภาระ ไม่ใช่เพิ่มยา

บทกลอนอู่หยินจื้อ (吳隱之) เล่าภาพชายผู้ข้ามแม่น้ำด้วยเรือบรรทุกสิ่งของมากเกินไป เมื่อลมใหญ่พัด เขาต้องเลือกระหว่างของมีค่ากับชีวิต เขาจึงโยนไม้หอมจันทน์ลงน้ำทั้งหมด เรือเบาขึ้น ข้ามฝั่งได้ปลอดภัย "雖有馨留不易尋" กลิ่นหอมยังคงอยู่ในความทรงจำ แต่ไม้หอมจริงๆ หาไม่เจออีกแล้ว เรื่องราวนี้สอนว่า บางครั้งการปล่อยวางคือทางรอด

คุณเหมือนอู่หยินจื้อที่กำลังข้ามแม่น้ำแห่งความเจ็บป่วยนะ แต่เรือของคุณบรรทุกสิ่งที่ไม่จำเป็นมากเกินไป ไม่ใช่ยาหรือวิตามิน แต่เป็นความกังวล ความเครียด ความรู้สึกผิดที่ไม่ได้ดูแลตัวเองดีพอ บางทีคุณนอนดึกเพราะคิดมาก กินเยอะเพราะเครียด หรือทำงานหนักเกินกำลังเพราะรู้สึกต้องรับผิดชอบทุกคน ร่างกายกำลังส่งสัญญาณเตือนให้คุณเบาลงหน่อย

หยุดซื้อของเสริมไปก่อน เริ่มโยนความกังวลที่ไม่จำเป็นทิ้งไปแบบอู่หยินจื้อโยนไม้หอม กินแค่ข้าวผัดไข่ธรรมดาๆ นอนตอนสี่ทุ่มเป็นอาทิตย์ ลองดูสิ