吳隱之除官歸隱

ยังไม่ถึงเวลา แต่คุณกำลังผ่านด่านสำคัญ บทกวีบอกว่า "ป่วปอี่ฮาวเฉินเซียง" ที่เขียงน้ำยังคิดถึงไม้หอมเก่า เรื่องแทงใจที่เก็บมานาน แม้จะข้ามแม่น้ำไปแล้ว ยังคิดถึงความดีงามในใจคนสมัยก่อน น่าเศร้าที่วันนั้นต้องลาออกจากตำแหน่ง ถึงชื่อเสียงดีจะยังอยู่ แต่ก็หาคนแบบนั้นยากแล้ว เรื่องนี้เล่าถึงอู๋หยินจื่อ (吳隱之) ข้าราชการโบราณผู้ขึ้นชื่อเรื่องซื่อสัตย์ เขาไปเป็นผู้ว่าที่กวางตุ้ง ที่ที่ข้าราชการทุกคนกลายเป็นคนรวยภายในสองปี แต่เขาทำตรงข้าม กินข้าวต้มผักต้มมาตลอดสี่ปี พอครบวาระมีคนส่งไม้เฉินเซียงล้ำค่าให้ เขารับไว้ แต่พอเรือออกกลางแม่น้ำ เจอลมใหญ่คลื่นโต เขายกไม้ทั้งหมดโยนลงแม่น้ำ บอกว่าเกรงใจคนที่เชื่อใจ มากกว่าเกรงใจทรัพย์สิน ครอบครัวคุณตอนนี้เหมือนเรืออู๋หยินจื่อที่กำลังจะออกจากเมืองเก่า มีคนส่งของดีๆ มาให้บ่อย ไม่ใช่ของผิดกฎหมาย แต่เป็นของที่ทำให้ต้องเปลี่ยนหลักการ อาจเป็นญาติที่อยากให้คุณร่วมทุน ธุรกิจที่ดูดีแต่มีเงื่อนไขแปลกๆ หรือโอกาสที่ต้องแลกด้วยความสบายใจ ลมใหญ่กำลังจะมา ถึงเวลาต้องตัดสินใจแล้วว่าจะโยนอะไรทิ้งบ้าง เก็บไว้ทำให้เรือล่ม ทิ้งไปแล้วเศร้า แต่อู๋หยินจื่อรู้ว่าชื่อเสียงหาซื้อไม่ได้ เงินหาใหม่ได้ ระหว่างนี้อย่าตัดสินใจเรื่องใหญ่ ถ้ามีคนมาชวนลงทุนหรือเปลี่ยนแปลงอะไร ให้เวลาตัวเองอีกสักเดือน รอให้ลมใหญ่ผ่านไปก่อนจึงคิดใหม่นะ