吳隱之除官歸隱

เจอแยกทางแล้วนะ ต้องเลือกระหว่างได้กับควร

บทกลอนเล่าถึงท่าน้ำที่มีกลิ่นไม้หอมลอยมา พอข้ามแม่น้ำไปก็ยังคิดถึงคนโบราณผู้ใสใส สงสารพอคิดถึงวันที่ลาออกจากตำแหน่งไป แม้จะมีกลิ่นหอมหลงเหลือไว้ แต่มันก็หาได้ยากอยู่ดี เรื่องราวของอู๋อิ้นจื่อ (吳隱之) ข้าราชการใสสะอาดสมัยราชวงศ์จิ้น เขาไปเป็นนายอำเภอที่กวางตุ้งครบเทอมแล้วจะกลับบ้าน ชาวบ้านเอาไม้หอมล้ำค่ามาให้เป็นของขวัญ พอขึ้นเรือกลับบ้านเจอพายุใหญ่กลางทะเล เขาเอาไม้หอมนั่นโยนทิ้งลงทะเลทันที ไม่ลังเลแม้แต่วินาที

ทำไมถึงต้องโยนทิ้งล่ะ? เพราะเขารู้ว่าบางอย่างถึงแม้จะมีค่า แต่ถ้าพกติดตัวไปแล้วจะเป็นภาระ จะข้ามด่านชีวิตไม่ได้ นี่แหละที่เซียมซีใบนี้อยากบอกคุณ คุณกำลังเจอสถานการณ์แบบนี้อยู่ใช่ไหม มีอะไรบางอย่างที่ดูน่าดึงดูด อาจเป็นข้อเสนองานที่เงินเดือนสูงแต่ต้องทำอะไรที่ไม่ถูกใจ อาจเป็นโครงการที่ดูกำไรดีแต่มีอะไรแปลกๆ หรืออาจเป็นความสัมพันธ์ที่มีประโยชน์แต่ทำให้ใจไม่สงบ

อู๋อิ้นจื่อโยนไม้หอมทิ้งไปเพื่อให้เรือข้ามพายุได้ปลอดภัย คุณก็ต้องยอมปล่อยบางอย่างไป เพื่อให้ชีวิตการงานข้ามด่านนี้ไปได้ มันไม่ใช่เรื่องขาดทุน แต่เป็นการเลือกสิ่งที่สำคัญกว่า เซียมซีระดับกลางแบบนี้บอกว่าถึงจะไม่ได้ขาดทุนใหญ่ แต่ก็ไม่ได้กำไรโต การรักษาความใสสะอาดในใจนี่แหละที่จะเป็นทุนยาวๆ

ระงับความอยากได้สักเดือนสองเดือน ดูว่าโอกาสไหนที่มาหาแต่ไม่ต้องแลกด้วยใจที่ไม่สงบ