漁翁遇風失東西

ดวงพลิกผันแบบไม่ทันตั้งตัว แต่นี่ไม่ใช่จุดจบนะ

บทกลอนวาดภาพชาวประมงที่กำลังหลับใหลในเรือ แล้วลมพายุเซาะเข้ามาไม่ทันตั้งตัว "狂風驟雨打船蓬" ลมแรงฝนใหญ่ซัดใส่หลังคาเรือจนดังสนั่น กิ่งไผ่ที่ใช้พายเรือก็จับไม่มั่นคง "持篙撐去失西東" พายไปมาแต่หาทิศไม่เจอ ดอกพีชที่บานสะพรั่งข้างฝั่งก็ร่วงหล่นไปหมด แม้แต่ความฝันหวานๆ ยังถูกผลุบผลับให้ตื่นขึ้นมา

เรื่องชาวประมงคนนี้เล่าขานกันมาตั้งแต่สมัยโบราณ เขาเป็นคนทำงานหนักจนเมื่อยล้า หลับไปบนเรือท่ามกลางความสงบสุข ใครจะไปคิดว่าอากาศจะเปลี่ยนแปลงขนาดนี้ ดวงอาทิตย์ยังแสงส่องจ้าอยู่เลย แต่พายุมันมาเร็วกว่าเสียงฟ้าร้อง ชาวประมงที่เคยพายเรือผ่านสายน้ำนี้มาเป็นร้อยครั้ง กลับกลายเป็นคนหลงทางในแผ่นดินที่คุ้นเคย

คุณกำลังเป็นเหมือนชาวประมงคนนั้นใช่ไหม กำลังอยู่ในช่วงที่ทุกอย่างที่เคยถนัดมือถนัดเท้ากลับกลายเป็นเรื่องยาก ทักษะที่เคยภูมิใจก็เหมือนไม่ค่อยได้ผล บางทีคุณอาจกำลังทำงานโครงการใหญ่แล้วตลาดเปลี่ยน หรือเรียนรู้ระบบใหม่ที่ทำให้ประสบการณ์เก่าดูล้าสมัย อาจจะได้โปรโมทแล้วกลับพบว่าหน้าที่ใหม่ต้องใช้ความรู้ที่ไม่มี คุณรู้สึกเหมือนเดินในป่าใหญ่โดยไม่มีเข็มทิศ ไม่รู้ว่าจะไปทิศไหนดี

ยิ่งกดดันเพราะรอบข้างคาดหวังให้คุณแก้ปัญหาได้เหมือนเดิม แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนเดิมจริงๆ ไม่ใช่เรื่องของความสามารถหรือความพยายาม แต่เป็นเรื่องของการปรับตัวใหม่ทั้งระบบ

พักเรือก่อน อย่าพยายามพายต่อในขณะที่มองไม่เห็นฝั่ง หาที่พักพิงรอให้ลมสงบ แล้วค่อยมาดูว่าเข็มทิศชี้ไปทางไหน