陶淵明辭官歸隱

ปล่อยวางแล้วชีวิตสบายขึ้นเอง ภาพในบทกลองเล่าว่า 'กลับไปเถอะ เจ้าหน้าที่นี่เหนื่อยแล้ว' ห้องน้อยพอมีที่วางเข่าก็อยู่ได้สบาย หน้าต่างทิศใต้อิงพอใจ พูดคุยกลอนกับเหล้าใส ค้ำไม้เท้าเดินเฟ้อไปเฟ้อมา ชมทิวเขาอย่างจุใจ

เป็นเรื่องของเถาหยวนหมิง (陶淵明) นักกวีที่ทำงานราชการนานแล้วเบื่อหน่าย วันหนึ่งมีเจ้านายใหญ่มาตรวจงาน เขาบอกให้เขาแต่งตัวเป็นทางการไปรับ เถาหยวนหมิงก็พูดประโยคเด็ดที่ใครๆ จำได้ 'ข้าไม่ยอมโค้งตัวให้ใครเพื่อเงินแค่ห้าถัง' แล้วก็ลาออกทันที กลับบ้านไปเขียนบทความชื่อดัง 'กลับไปเถอะ' บอกว่าตัวเองหลงไปอยู่ในตาข่ายฝุ่นโลกมาสามสิบปี ตอนนี้รู้แล้วว่าต้องกลับ

คุณกำลังคิดเรื่องครอบครัวอยู่ใช่ไหม อาจจะอยากย้าย อยากปรับปรุงบ้าน หรือรู้สึกว่าสถานการณ์ที่บ้านไม่เป็นไปตามที่อยาก แต่เซียมซีใบนี้เตือนว่าบางทีสิ่งที่เราต้องการไม่ใช่บ้านใหม่หรือของใหม่ แต่เป็นการปล่อยวางความคาดหวังที่มากเกินไป เถาหยวนหมิงอยู่บ้านหลังเล็กๆ ที่พอมีที่นั่งแค่คนเดียว แต่เขามีความสุขมากกว่าตอนที่เป็นนายอำเภอ เพราะเขาเลิกไล่ตามสิ่งที่สังคมบอกว่าต้องมี

หยุดเปรียบเทียบบ้านตัวเองกับคนอื่น ไม่ต้องรีบเปลี่ยนแปลงอะไร ลองดูสิ่งที่มีอยู่แล้วด้วยใจที่พอใจแทน