魯肅取荊州

ถูกจนมุมแล้วนะ ใครสักคนกำลังเอาเรื่องเก่ามาถามคุณ หรือครอบครัวมีข้อตกลงที่คุณทำไปไม่ได้

บทกลอนเล่าเรื่องหลิวเป่ย (劉備) ถูกจ๊วนอู่ส่งลู่สู่ (魯肅) มาทวงเจิ้งโจว (荊州) กลับ ดินแดนที่เอาไว้ยืมมานานจนลืมว่าต้องคืน พอคนมาถามว่า "วันไหนจะคืนล่ะ" หลิวเป่ยไม่ตอบ แค่นั่งร้องไห้ต่อหน้าลู่สู่ ไม่ใช่ไม่รู้ว่าต้องคืน แต่รู้ว่าถ้าคืนแล้วอาณาจักรตัวเองก็จะอ่อนแอลง ร้องไห้ไม่ใช่เพราะอ่อนแอ แต่เป็นวิธีซื้อเวลาเดียวที่เหลือ

เหมือนเด็กโดนพ่อแม่ถามว่าเงินเดือนไปไหน แต่เงินส่วนใหญ่ไปจ่ายค่าเช่าบ้านที่เอาชื่อคนอื่นเซ็นสัญญา หรือเหมือนต้องเลื่อนกลับบ้านเก่าเพราะยังไม่พร้อมอธิบายเรื่องแฟนใหม่ให้ญาติฟัง บางทีที่บ้านก็มีคนถามว่า "แล้วจะแต่งงานเมื่อไหร่" แต่คุณยังไม่แน่ใจเองว่าคนคนนี้ใช่ไหม

ครอบครัวส่วนใหญ่ไม่ได้เอาใจร้าย แต่พอเขาถามตรงๆ คุณก็อธิบายไม่ได้ เพราะสถานการณ์มันซับซ้อนกว่าที่คิด เหมือนหลิวเป่ยที่รู้ว่าตัวเองผิดสัญญา แต่ถ้าทำตามสัญญาก็เหมือนฆ่าตัวตาย ช่วงนี้คุณจะรู้สึกเหมือนถูกบีบให้เลือก แต่ทุกทางเลือกมีราคาที่ยังจ่ายไม่ไหว

เรื่องบ้านเรื่องครอบครัวเนี่ย อย่าเพิ่งตัดสินใจอะไรรุนแรงในเดือนนี้นะ เงียบก่อน ให้เวลากับตัวเองและคนที่ถาม บางทีพอเวลาผ่านไปหน่อย สถานการณ์อาจเปลี่ยน หรือคุณจะเจอทางออกใหม่ที่ดีกว่า