魯肅取荊州

ยืมมาแล้วต้องคืน แต่คืนไม่ได้ตอนนี้ บทกลอนเล่าว่า 遙遙千里來西蜀 欲問荊州那日還 ลู่ซู่ (魯肅) นักการทูตเก่งแห่งสามก๊ก เดินทางไกลหลายพันลี้มาถึงซื่อจั่น (西蜀) เพื่อมาเก็บหนี้ เขามาเอาเมืองจิ่งโจว (荊州) คืน ตามที่หลิวเป่ย (劉備) สัญญาไว้ตั้งแต่ยืมมา แต่พอถึงเวลาแล้วหลิวเป่ยทำได้แค่หลั่งน้ำตาใส่หน้าเขา เพราะ 劉備不言聲淚下 自思無策轉吳間 คืนไม่ได้จริงๆ ไม่ใช่ไม่อยากคืน แต่คืนแล้วตัวเองตายแน่ จิ่งโจวเป็นดินแดนยุทธศาสตร์สำคัญ แยกออกไปแล้วราชอาณาจักรซู่จะอยู่ไม่รอด หลิวเป่ยนักรบเก่าแก่นั่งคิดไปคิดมาก็หาทางออกไม่ได้ ใจคุณตอนนี้คงเหมือนกับเขานะ เรื่องการเรียนที่คุณเผชิญอยู่มันเหมือนการยืมที่ต้องคืน อาจจะเป็นเวลาที่คุณเผลอยืมมาใช้เรื่องอื่น แทนที่จะเอามาอ่านหนังสือ หรือความหวังที่ยืมจากครอบครัว สัญญาว่าจะเก่งจะดี แต่พอมาถึงเวลาสอบ เวลาส่งงาน กลับส่งมอบไม่ได้ตามที่คาดไว้ คุณรู้ดีว่าต้องแก้ไข แต่ยิ่งวันยิ่งรู้สึกว่าเหมือนจมลงไปในหนี้สินที่สะสมมากเกินจะใช้คืนได้ในเวลาอันสั้น เรื่องการเรียนมันไม่ใช่เกมที่เล่นแล้วเซฟได้ ข้อสอบที่ผ่านไปแล้วไม่กลับมาให้ทำใหม่ ผลงานที่ส่งช้าก็ส่งผลต่อเกรดจนได้ ตรงนี้แหละที่มันเจ็บ ไม่ใช่ว่าคุณโง่ แต่ว่าหนี้เวลามันรุมเร้ามากไป