鄭王失位

บ้านกำลังพัง แต่ไม่ใช่เพราะเสาเอียง แต่เพราะแต่ละคนเริ่มหันหลังให้กัน

บทกลอนเล่าเรื่องเพลงเจิง-เหวย (鄭衛之音) ที่เอาแต่ชวนให้หัวใจเลิกศีล ฟังไปฟังมาลืมความดีงาม ไม่ใช่เพราะเสียงไม่เพราะนะ แต่เพราะมันทำให้คนฟังแล้วไม่อยากทำอะไรที่ถูกต้อง แค่อยากสนุกไปวันๆ สมัยโบราณเจิงกับเหวยเป็นแคว้นที่ชอบเล่นของพวกนี้ จนท้ายที่สุดแผ่นดินก็โคลงเคลง ไม่ใช่เพราะข้าศึกมาตี แต่เพราะคนในชาติมัวแต่เอาแต่ใจ จึงไม่มีใครห่วงหน้าที่จริงจัง คองจื๊อ (孔子) โบราณเคยบอกว่าเสียงพวกนี้ทำให้คนใจลอย ไม่รู้จักหนักเบา

ครอบครัวคุณตอนนี้เหมือนบ้านที่มีเสียงแปลกปนเข้ามา ไม่ใช่เสียงคนแปลกหน้านะ แต่เสียงใหม่จากคนใกล้ตัว เสียงใครคนหนึ่งที่เริ่มพูดจาแบบที่เคยไม่พูด ทำตัวแบบที่เคยไม่ทำ หรือเสียงจากข้างนอกที่มีคนเอาเข้ามาเล่าให้ฟัง มีคนในบ้านคุณเริ่มฟังเรื่องจากคนอื่นมากกว่าฟังเสียงของกันและกัน อาจเป็นเรื่องที่ว่า "บ้านนั้นเขาทำกัน" "คนอื่นเขาอยู่กันแบบไหน" "ทำไมเราต้องทำแบบนี้เรื่อย" เสียงพวกนี้แหละที่เป็นอันตรายกว่าการทะเลาะกันเสียงดังเสียอีก

บางทีมีใครสักคนเริ่มเปลี่ยนนิสัย ออกนอกบ้านบ่อยขึ้น กลับมาดึกขึ้น หรือเงียบขึ้น หรือกลับกันพูดเยอะขึ้นแต่เป็นเรื่องของคนอื่น ไม่ใช่เรื่องของบ้าน ช่วงนี้คุณรู้สึกเหมือนอะไรไม่เหมือนเดิมแต่จับต้นเหตุไม่ได้ เพราะไม่มีใครทำอะไরรุนแรง แค่บรรยากاศเปลี่ยน คนที่เคยคุยกันสนิทเริ่มคุยกันผิวเผิน คนที่เคยห่วงใยกันเริ่มมีเรื่องส่วนตัวที่ไม่บอกกัน

อย่าไปห้ามหรือย้อนใครด้วยวิธีอำนาจ เพราะยิ่งห้ามเสียงเจิง-เหวยยิ่งเพราะ ให้ลองเปิดเสียงเพลงเก่าๆ ที่เคยชอบกันขึ้นมาแทน เริ่มจากการเปลี่ยนกิจกรรมในบ้านให้กลับมาสนุกอีกครั้ง ทานข้าวด้วยกัน ดูหนังด้วยกัน คุยเรื่องดีๆ ที่ทำให้ทุกคนรู้สึกอบอุ่น