韓文公遇雪

ตรงหน้าก็หิมะปิดทาง ถอยหลังก็ลมหลับ เหมือนฮั่นอวิน่องกง (韓文公) นั่งรถม้าติดหิมะบนสะพาน ม้าไม่ยอมเดิน ชาวประมงก็ไม่กล้าออกเรือ บทกลอนบอกว่า "หิมะกองปิดหัวสะพาน ม้าหยุดไม่ยอมขยับ ลมแรงพัดรุนแรง ชาวประมงไม่กล้าออกเรือ น้ำไหลผ่านไป ดอกไม้ร่วงโรย แล้วใครจะเอาใจใส่" มันเป็นช่วงที่อะไรๆ ก็ไม่ค่อยเป็นใจ ฮั่นอวิน่องกงตอนนั้นเพิ่งโดนส่งไปเมืองชาวโจว ไกลสุดขอบฟ้า เหมือนถูกเนรเทศ ระหว่างทางไปเจอพายุหิมะใหญ่พอดี ติดอยู่ที่ด่านหลานกวน หิมะลึกถึงเข่า ม้าก็อ่อนล้า คนก็หิวโหย เขาเขียนบทกวีส่งหลานว่า "เมฆปิดภูเขาฉินหลิง บ้านเฮ้าอยู่ที่ไหน หิมะปิดด่านหลานกวน ม้าไม่ยอมเดินไปข้างหน้า" นี่ไง ใครๆ ก็คิดว่าเขาคงจบแล้ว แต่ฮั่นอวิน่องกงไม่ได้นั่งคร่ำครวญ เขารอ หิมะละลายแล้วค่อยไป ถึงชาวโจวแล้วเขาสอนหนังสือ ไล่จระเข้ บ่มเพาะคนดี กลับกลายเป็นนักปกครองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งของเมืองนั้น

อาชีพของคุณตอนนี้ก็เหมือนม้าในบทกลอนนั่นแหละ ไม่ใช่ไม่อยากเดิน แต่เดินไม่ไหว อาจจะเป็นตลาดที่ซบเซา เศรษฐกิจไม่ดี คู่แข่งเก่งกว่า หรืองบประมาณถูกตัด มีใครสักคนคอยกีดขวางอยู่เบื้องหลังเนอะ สถานการณ์ไม่เอื้ออำนวย เหมือนลมพัดแรงจนชาวประมงไม่กล้าออกเรือ คุณก็รู้นะว่าควรจะทำอะไร แต่ทำไม่ได้เพราะสภาพแวดล้อมไม่ใช่ ที่ทำงานอาจมีการปรับโครงสร้าง เปลี่ยนเจ้านาย หรือลูกค้าใหญ่ยกเลิกโปรเจค คุณเตรียมตัวมาดีแล้ว แต่พอจะเริ่มก็มีอะไรมากีดขวางเสียที มันไม่ใช่ความผิดของคุณ แต่เป็นเรื่องจังหวะที่ยังไม่มาถึงเท่านั้นเอง อย่าเพิ่งท้อ อย่าเพิ่งเปลี่ยนทิศทาง ยืนให้มั่น รอให้พายุผ่านไป

ตอนนี้อย่าเพิ่งฝืนผลักดันอะไร รออีกสัก 2-3 เดือนแล้วค่อยเริ่มใหม่ ใช้เวลานี้วางแผนให้ดีแทน