韓文公遇雪

ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา ต้องหยุดแล้วรอจังหวะ บทกลอนเล่าว่า "雪擁橋頭馬不前 風狂漁父莫開船" หิมะทับหัวสะพานจนม้าเดินไปไม่ได้ ลมแรงเกินไปชาวประมงเลยไม่กล้าออกเรือ นี่แหละเรื่องของฮันอวินกง (韓文公) หรือฮันอิ้ว นักวิชาการเอกเดอร์สมัยราชวงศ์ถัง เขาไปราชการที่เมืองเถาโจว ระหว่างทางเจอพายุหิมะใหญ่ ม้าหยุดไม่ยอมเดินต่อ คนขับเรือบอกว่าลืนคลื่นแรงเกินไปแล้ว ฮันอิ้วจึงต้องหยุดพักรอ ไม่ได้บ่นหรือบังคับให้เดินต่อ เขารู้ว่าธรรมชาติมีจังหวะของมัน พอพายุผ่านไปถึงจะเดินได้อย่างปลอดภัย

การเรียนของคุณตอนนี้ก็เหมือนเรื่องของฮันอิ้วแหละ อาจจะรู้สึกว่าเพื่อนคนอื่นเก่งกว่า เรียนไวกว่า ตัวเองเหมือนติดอยู่กับที่ ความจริงมันเป็นเพราะยังไม่ถึงฤกษ์ของคุณเองนะ ถ้าบังคับตัวเองให้วิ่งตามคนอื่น แทนที่จะไปถึง อาจจะล้มกลางทางเสียก็ได้ บทกวีท้ายบอกว่า "水流花謝人誰惜" น้ำไหลไปแล้ว ดอกไม้โรยแล้ว ใครจะเสียดายเล่า มันเตือนให้คิดก่อนทำ อย่าให้เวลาที่ใช้เรียนมาผ่านไปเปล่าๆ

"早立堅心志勿偏" ตั้งใจให้มั่น อย่าไปเอียงเอนตามคำพูดของคนอื่น คุณอาจได้ยินเสียงบอกว่า "ทำไมไม่เร็วหน่อย" หรือ "ทำไมไม่เหมือนเขา" แต่ฮันอิ้วสอนคุณว่า นักปราชญ์ตัวจริงรู้ว่าเมื่อไหร่ควรเดิน เมื่อไหร่ควรหยุด ปีนี้อาจไม่ใช่ปีที่คุณจะเด่นในชั้นเรียน แต่เป็นปีที่ต้องสะสมพื้นฐานให้แน่น

อย่าไปเปรียบเทียบกับเพื่อนแล้ว ให้เวลาตัวเองอีกสักหน่อย พอถึงเวลาคุณจะรู้เองว่าพร้อมแล้ว